Lyrics And Me Chapter 08

“Halika na, Uno.”

“Naku, ayoko. Kayo na lang,” tanggi niya kay Amanda. Kanina pa siya niyayaya ng mga ito na mag-swimming sila sa dagat. Huling araw na nila iyon sa resort.

Pagkatapos ng kasalan kahapon ay umalis na ang mga bagong kasal kinagabihan para sa honeymoon ng mga ito. Papunta sa France sina Alex at Courtney, samatalang sa Venice naman si Jun at Toni.

“Kayo na lang, Amanda. Wala akong dalang pampaligo,” ani Uno.

“Walang problema, may mga pang-swimming akong dala para asawa ko,” anito.

Napangiwi na lang si Uno. Mukhang wala siyang kawala.

Inilapag ni Amanda ang mga trunks ng asawa niya sa kama. Napatingin si Uno sa mga ito.

“This black one will suit you,” ani Amanda.

Napatingin siya roon. Napangiwi siya ng makita na medjo may pagka-skimpy ang dating noon.

“Isuot mo na, Uno” ani Natalie sa kanya.

Tumayo na lamang siya at pumasok sa banyo upang isuot ang swimming trunk. Pagkatapos ay nahihiyang lumabas na siya.

“Hindi ba pangit tingnan?” tanong ni Uno kay Amanda.

Umiling ito. “Hindi, no? Ang ganda nga, eh. Bagay na bagay sa 'yo. Ang ganda pala ng katawan mo, Uno.”

Sabay-sabay na silang nagtungo sa beach.

Hiyang-hiya siya habang naglalakad. Hindi pa siya nakakapagsuot ng ganoon sa buong buhay niya.

“Relax, Uno. Ang hot mo and you have a nice body.” ani Amanda.

Ngumiti na lamang siya rito.

Nasa isang cabana na ang mga kasama nila.

Kumabog ang dibdib niya nang makita si Chester.

Hey there, hottie,” bati nito sa kanya.

Ngumiti siya rito at pabirong inirapan ito. Itinago na lamang niya ang nararamdaman niyang kaba. Nakaka-tense ang mataman na pagkakatitig nito sa kanya. Para siyang yelo na nabilad sa araw at handa nang matunaw.

Lalong nag-init ang mga pisngi niya nang pasadahan niya ng tingin ang binata. Wala itong suot na pang-itaas kaya naman nahantad sa panigin niya ang katawan nitong pang-billboard sa Edsa.

“Do you like what you see?” pabirong tanong ni Chester sa kanya.

Napangiti siya. “Oo naman.”

Natawa ito. “Your smile is brigther than the sun.”

“Kanta ba 'yan?” ani Uno.

“No, but I can turn it into a song. I will dedicate it to you.”

“Bakit ba ang hilig mo akong bolahin?” natatawang tanong ni Uno.

“Hindi naman kita binobola. When I say something, I mean it.”

Napatingin siya rito. You mean everything you say? Pati ba iyong sinabi mong nililigawan mo ako at pati na rin iyong sinabi mong kahit saan ka magpapakasal basta ako ang nasa tabi mo? Ngali-ngaling itanong niya rito.

Ibinaling na lamang niya ang tingin sa mga kasama nila na noon ay naglulunoy sa tubig.

“'Wag muna tayong maligo. Maglakad-lakad muna tayo,” suhestiyon ni Chester. Bago pa siya makasagot ay kinuha na nito ang kamay niya.

Nagpatianod na lamang siya rito.

Nakarating sila sa isang malaking hammock na nakasabit sa dalawang puno sa dulong bahagi ng resort malapit lamang sa cottage nila. Umupo sila roon. Napaigtad siya ng magdikit ang mga balat niya. Hindi pa rin nawawala ang koryenteng dumadaloy sa kanya kapag nagkakadikit sila ni Chester.

Sa gilid ng mga mata niya ay nakita niyang nakatingin sa kanya si Chester. Napatingin siya rito nang hawakan nito ang kamay niya at dalhin nito iyon sa mga labi nito. Nanuot sa bawat himaymay ng katawan niya ang init na nagmumula s halik nitong iyon.

“I don't know where to begin and what to say...”

Napatitig siya sa binata. Bahagya siyang natawa. “Ikaw? Hindi mo alam?”

Ngumiwi ito. “ Ewan ko, natotorpe ako sa 'yo.”

“Hindi bagay sa 'yo ang matorpe,” natatawang komento ni Uno.

Ngunit hindi ito natawa sa sinabi niya. Seryoso ang ekspresiyon nito.

Napatitig siya rito. At parang may sariling isip na kusang pumikit ang mga mata niya. Kasabay ng marahang pagdapo ng hanging-dagat sa balat niya ay lumapat ang mga labi nito sa mga labi niya.

Marahan ang ginawang paghalik ni Chester sa kanya. Napahawak siya sa mga braso nito.

Bahagya nitong inilayo ang mga labi nito sa kanya at marahang pinisil ang pisngi niya. “Relax and open your mouth,” utos nito at hinalikan uli siya.

Sinunod niya ang sinabi nito.

Nang maramdaman niya sa loob ng bibig niya ang dila nito, pakiramdam niya ay lalagnatin siya sa init na lumukob sa buong katawan niya, lalo na nang maramdaman niya ang kamay nito sa balat niya. Ginaya niya ang ginagawa nito. Gusto rin niyang matikman ang mga labi ng binata.

Mahal na mahal kita Chester. Sana pagmamahal din ang kahulugan ng ginagawa mo sa akin ngayon.

Nais pa niyang umangal nang itigil nito ang halik. Ngumit ito sa kanya. Napaigtad siya nang ibaon nito sa leeg niya ang mukha nito at marahan iyong kinagat.

“You taste like honey,” wika nito sa kanya.

Napangiti siya. “And you taste like Coke. Nakakaadik.”

Natawa ito sa sinabi niya at marahan siyang pinisil nito sa tagiliran.

Tumayo ito at inalalayan siya. “Let's get my camera. I want to take pictures of us together in every corner of this resort.”

He smiled. Corny na kung corny pero wala siyang pakialaman basta ito ang nagsabi niyon.

Tinatunton nila ang daan patungo sa cottage nito. Ito na lang ang pumasok sa loob. Sinabi na niya rito na pupunta muna siya sa cottage niya para kunin ang sunblock niya. Ngunit natagalan siya sa paghahanap dahil hindi niya makita iyon.

Napatingin siya sa pintuan nang may pumasok doon.

Ang bilis naman ng guwapong ito.

“Hindi ko pa nakikita ang hinahanap ko,” aniya kay Chester.

“Let me help you then,” anito. Pumasok ito sa kuwarto niya at naghanap. “Ito ba?” anito pagkalipas ng ilang sandali.

“Saan mo nakita?” tanong niya kay Chester.

“Under your bed,” sagot nito.

“Akin na. Ako na ang magdadala.”

Tumitig ito sa kanya. “Wala ba akong premyo?”

Sinalubong niya ang titig nito. “Wala, no?”

Kunwari nasaktan ito. “Ang damot. Pero ako na ang magdadala nito.” Humakbang na ito patungo sa pintuan.

Napatingin siya rito at napabuntong-hininga.

“Ches....”

Lumingon ito sa tawag niya.

Tinawid niya ang distansiya sa pagitan nila at sinalubong ito ng halik. He had no idea whether he was doing it right. Wala na siyang pakialam. Maiintindihan naman siguro nito na wala siyang alam kung paano humalik.

Hindi siya nabigo nang tugunin nito ang halik niya. Inihagis nito ang lotion at ang dala nitong camera sa malambot na sofa na naroon. Hinapit nito ang baywang niya at panalalim pa ang halik.

Kumapit si Uno sa mga balikat nito dahil biglang nanlambot ang mga tuhod niya. Dahan -dahan sito nitong inilakad patungo sa kamang nasa likuran niya habang magkahugpong pa rin ang mga labi nila.

Nabuwal si Uno sa kama habang nasa ibabaw pa rin niya si Chester. Pinaliguan nito ng halik ang mukha niya hanggang sa leeg at balikat niya. Kumawala ang mahinang ungol mula sa lalamunan niya nang mahina nitong kagat-kagatin ang tainga niya. Malakas ang kiliti niya roon. Mabuti na lamang at ibinalik nito ang mga labi nito sa mga labi niya. Napapikit siya sa sensasyong nararamdaman niya.

Nakagat niya ang ibabang labi niya nang tanggalin nito ang towel na nakasabit sa leeg niya at simulang haplusin ang dibdib niya. “Ches....” paungol na sambit niya sa pangalan nito.

“Your so handsome, Uno....” Yumuko ito at kinukob nito ang isang nipple niya.

Nalulunod na siya sa sensasyong idinudulot ng mga labi nito nang bigla siyang mapaigtad nang mag-ring ang cell phone niya.

“Ignore it,” sabi ni Chester.

Ngunit patuloy sa pag-ring ang cell phone kaya lumayo siya rito at inabot iyon sa bag niyang nakapatong sa kama. Ang pangalan ng madrasta niya ang nakita niya sa caller ID.

Napakunot-noo si Uno. Hindi siya tinatawagan ng madrasta niya kung hindi rin lang importante.

Agad na singao niya ang tawag. “Hello, Tiyang?”

“Ano pa ba'ng ginagawa mo riyan. Puwede ba, umuwi ka na! Nasa ospital ang tatay mo.”

Namutla siya sa sinabi nito.

“Isinugod namin siya kanina. Kaya umuwi ka na. Hindi ko na alam ang gagawin dito.” Naputol na ang tawag.

Nanginginig na ibinaba niya ang kanyang cell phone.

“May problema ba, Uno?” tanong ni Chester.

Napatingin siya rito. “N---nasa ospital daw si Tatay. Kailangan ko nang umuwi.”

Nagi-guilty at naguguluhan siya at the same time. Nagi-guilty dahil nandoon siya sa resort at nagpapakasaya. Naguguluhan dahil sa pagkakaalam niya ay wala namang sakit ang tatay niya. So, wala siyang ideya kung ano ang nangyari at isinugod ito sa ospital.

“Everyting will be all right.”

Tumango lang si Uno kay Chester, kapagkuwan ay pumasok na siya sa silid kung saan naroroon ang kanyang ama. Nakita niyang nakahiga sa kama ang kanyang ama, payapang natutulog at may mga aparato na nakakabit sa katawan nito. Nasa tabi nito ang kanyang madrasta, kasama ang dalawang kapatid niya.

“Sa labas lang muna ako,” paalam ni Chester.

Tumango lang siya rito. Kapagkuwan ay bumaling siya sa kanyang madrasta. “Tiyang, ano'ng nangyari?”

Napabuntong-hininga ito. Hawak-hawak nito ang kamay ng ama niya.

“Umuwi siya kaninang tanghali sa bahay. Masama raw ang pakiramdam niya. Akala ko naman, simpleng kondisyon lang iyon kaya hinayaan ko na muna siyang matulog. Pero pagkatapos ng ilang sandali ay bigla ko na lang narinig ang sigaw niya mula sa kuwarto. Agad namin siyang dinala rito. Doon ko lang nalaman na may sakit na pala siya sa bato. Malubha na kaya kailangan nang operahan.”

Napatingin siya sa tatay niya. Bigla siyang nanghina at napaupo. Bakit hindi man lang sinabi ng itay sa kanila na may sakit pala ito. Parang gusto na lang niyang umiyak doon.

“Hindi ko alam kung ano'ng gagawin. Ang mahal-mahal ng operasyon. May mga gamot pa na kailangang bilhin.” Pumiyok ang boses ng madrasta niya at napahagulhol.

Nilapitan niya ito at inalo. Pumatak na rin ang mga luha niya. Saan kaya sila kukuha ng perang pampaopera?

Nakagat niya ang ibabang labi niya. Lalapit siya sa puwede niyang malapitan basta maoperahan lang ang tatay niya. Hindi niya puwedeng hayaan na wala man lang silang gawin tungkol sa kalagayan nito.

Mayamaya ay nagpaalam muna siya sa madrasta niya upang bumili ng makakain nila. Nang tingnan niya ang wallet, nadismaya siya nang walang makitang limandaan at limang piso lang ang laman niyon. Nakagat niya ang ibabang labi niya upang pigilan ang sarili niyang umiyak.

Paglabas niya ng silid ay nakita niyang nakaupo roon si Chester. Agad na nilapitan siya nito. Nang makalapit na ito ay hindi na niya napigilan ang sarili na yumakap dito at mapahikbi.

Kailangan niyang mailabas ang nararamdaman niya kung hindi ay sasabog ang dibdib niya.

Naramdaman niyang hinalikan nito ang ulo niya. “Shhh... Nandito lang ako.” Hinila siya nito sa upuan na nandoon habang hawak pa rin siya nito. Sinabi niya sa binata ang napag-usapan nila ng tiyang niya. Sa bawat paghikbi niya ay naroon naman ito at niyayakap siya. “'Wag ka nang umiyak, please,” anito habang hinahaplos ang likod niya at nakasubsob ang mukha niya sa dibdib nito. “Your father will survive. Ako na ang bahala sa magiging gastos n'yo rito sa ospital.”

Napaangat siya ng tingin dito. “Chester?”

Ngumiti ito at pinunasan ang mga luha sa mga pisngi niya. “I'll take care of everyting, so stop worrying. Let's just pray for your father's quick recovery.”

“P---pero...” Alam niyang hindi niya maaaring tanggihan ang tulong nito dahil wala naman siyang ibang mahihingan ng tulong. “Hindi ko alam kung paano kita pasasalamatan, Chester,” aniya. “Pangako, babayaran agad kita kapag nagkapera ako.”

Tumitig ito sa kanya. “Just your gratitude is enough.”

Umiling siya. “Nagpapasalamat ako sa 'yo, Ches. Pero babayaran kita. Kahit matagalan siguro ako sa pag-iipon basta babayaran kita. O puwede mo akong kunin bilang katulong sa bahay n'yo.”

Pinisil nito ang kamay niya. “ Hindi naman puwede 'yan.”

“Babayaran kita,” desididong wika ni Uno.

He sighed. “All right, kung ikagagaan ng loob mo. Fine, babayaran mo 'ko in time.” ani Chester.

Ngumiti siya rito. “Salamat. Maraming salamat.”

Niyakap siya nito.

Ano kay ang gagawin niya kung wala ito sa tabi niya?

Agad na naoperahan ang ama ni Uno sa tulong ni Chester. Palagi itong nakaalalay sa kanila. Lahat ng gastusin ay ito ang sumagot.

Dahil sa nangyari, unang pagkakataon niyang nakitang hindi nagsusungit ang madrasta niya. Pormal pa rin ang pakikitungo nito sa kanya pero mas okay na iyon sa kanya kaysa nakasinghal ito palagi sa kanya. Buong-puso rin itong nagpasalamat kay Chester sa tulong ng lalaki sa kanila.

Tulong-tulong sila ng madrasta niya sa pagbabantay at pag-aasikaso sa tatay niya. Kapag walang gig o trabaho si Chester ay bumibisita ito sa ospital. Kaya pagkatapos ng halos isang linggo mula noong maoperahan ito ay umuwi na ito sa bahay nila at doon na tuluyang magpapagaling.

“Salamat sa tulong, hijo” anang tatay ni Uno kay Chester nang makauwi na sila ng bahay. Ang binata na ang naghatis sa kanila roon.

“Walang anuman po,” magalang na wika ni Chester at ngumiti rito.

Inihatid na niya ito sa labas pagkatapos.

“Salamat talaga sa tulong. Basta babayaran nita, ha.”

Bahagya itong natawa. “Don't stress yourself about it, okay? Kung kaya mo na, saka ka na magbayad.”

Napatitig siya rito nang haplusin nito ang mukha niya. “I don't want to see you sad because I feel tem times more miserable. Kaya ngumiti ka na,” anito.

“Bakit ang bait-bait mo sa akin?” tanong ni Uno.

He let a soft laugh. “Mabait naman talaga ako. Pero mas mabait ako pagdating sa 'yo.”

Umingos siya kasabay ng pag-iinit ng kanyang mga pisngi. Hinalikan siya nito sa pisngi. Naramdaman niya ang mainit na pakiramdam na iyon nang dumampi sa kanyang balat ang mga labi nito.

“Aalis na ako,” paalam ni Chester at sumakay na sa kotse nito.

Napa-”hay” na lamang siya habang tinatanaw ang papalayong sasakyan. Kapag hindi siya nakatiis ay baka ikumpisal na niya rito ang nararamdaman niya.