Chasing A Prince - Chapter 07

Ilang beses nang sinipat ni Enzo ang sarili sa salamin sa loob ng comfort room. Excited siya dahil si JM ang partner niya sa napakahalagang sandili ng kanyang buhay. Ilang beses din kasi niyang kinulit ang binatilyo para pumayag na maging date niya para sa gabing iyon. Oo, siya ang nagyaya para maging date niya si JM. Dahil kung tutunganga lang siya tulad ng mga kaibigan niyang sina Andrew at Mhelo, malamang ay maghintay lang siya sa wala. Kaya para makasiguro ay siya na ang nangulit kay JM. Hindi naman iyon naging ganoon kahirap dahil napapayag din niya ito agad sa pamamagitan ng minu-minutong pangungulit dito.

Papalabas na si Enzo ng comfort room para magpunta sa venue nang may kung sino ang bigla na lang pumasok sa loob ng comfort room at ini-lock ang pinto. Nagulat siya nang malamang si Axel iyon. Ano ang ginagawa nito roon?

“Ano'ng ginagawa mo rito,” Axel? Sita niya rito.

Naglakad ito papalapit sa kanya. Ngumisi pa itong habang hinahagod siya ng tingin. At hindi niya nagustuhan ang nakikita niya sa mga mata nito. Kinakabahan na rin siya dahil nakakaamoy na siya ng panganib.

“What are you doing here?” tanong ulit niya. Pilit niyang pinakalma ang sarili. Kailangan niyang makaisip ng paraan para makaiwas sa papalapit na lalaki. Hindi pa man ito tuluyang nakakalapit sa kanya ay naamoy na niya ang alak mula rito. “You're drunk!”

“I am.”

Umatras siya palayo rito nang umakma itong aabutin siya. Hindi niya magawang tumakbo sa pinto dahil nakaharang ito sa daraanan niya.

Galit na tiningnan niya ito. “Ano ba'ng kailangan mo sa akin?” asik ni Enzo.

“Ikaw mismo ang kailangan ko. Naiinis na kasi ako sa pagpapakipot mo. Alam ko naman na gusto mo rin ako, pero pinahihirapan mo pa ako sa panunuyo sa 'yo,” pahayag nito.

The nerve of this guy! “Ang kapal mo rin, ano? Ilang beses ko nang sinabi na ayoko sa 'yo, ikaw lang itong mapilit.”

“At nagagawa mo pang magtaray ganitong wala ka nang magagawa laban sa akin? Kahit magsisigaw ka, walang makakarinig sa 'yo. Malayo ang comfort room na 'to sa venue at malamang na wlang maliligaw na kahit sino rito dahil magsisimula na ang first dance.”

Totoo ang sinabi nito. Kung bakit ba kasi doon pa niya naisipang mag-CR. Nang makita kasi niyang maayos nang nag-uusap sina Ryan at Andrew pagkatapos mag-walkout ng kaibigan niya ay doon na siya dumiretso. Naghiwalay kasi sila ni Mhelo sa paghahanap kay Andrew at hindi na rin niya alam kung nasaan na ito. Malay ba niyang susundan siya roon ni Axel?

“Huwag kang lalapit, papasabugin ko 'yang nguso mo!” banta niya rito nang magsimula na naman itong lumapit sa kanya.

“Iyan ang gusto ko sa 'yo, eh. Masyado kang palaban. Mas challenging....”

“Sinasabi nang huwag kang lalapit --” Nagsisigaw na siya nang bigla siya nitong haklitin sa braso. Nagpumiglas siya mula sa pagkakahawak nito habang sumisigaw siya ng saklolo.

Natigilan si Axel sa ginagawa nito nang biglang kumalampag ang pinto ng comfort room at may tumatawag sa pangalan niya. Kilala niya ang boses na iyon --- si JM ang kumakalampag ng pinto! Nilakasan pa niya ang pagsiga at tinawag niya ang pangalan ng binatilyo para ipaalam dito na naroon siya sa loob ng banyo. Pilit na tinakpan ni Axel ang bibig niya pero hindi siya nagpatalo rito. Pinagkakalmot niya ang mukha nito. At nang bahagya itong lumayo sa kanya ay mabilis niyang tinugno ang pinto at mabilis na binksan iyon.

Pagkakita sa kanya ni JM ay nilagpasan siya nito at agad na dinaluhong si Axel. Nagpambuno ang dalawa subalit mabilis na nakawala si Axel. Nagtatakbo na ito palayo sa kanila.

“Ayos ka lang?” humihingal na tanong ni JM sa kanya. Pawisan ang mukha nito, ngunit parang maiiyak siya nang makita niya ang labis na pag-aalala sa mukha nito.

“Okay lang ako. Pawisan ka na, JM. Teka, may tissue yata rito,” mabilis siyang kumilos upang maghagilap ng tissue paper sa comfort room ngunit napigilan din agad siya nito.

“Ano ka ba naman? Muntik ka nang mapahamak, pero pawis ko pa rin ang iniintindi mo,” naiinis na sita nito sa kanya.

Nginitian niya ito. Takot na takot siya kanina habang nanlalaban siya kay Axel pero nang makita niya ito ay agad nawala ang takot niyang iyon at naramdaman niyang ligtas na siya. Sa piling nito alam niyang safe siya at walang magtatangkang manakit sa kanya. Mabilis niyang nakalimutan ang masamang balak ni Axel dahil kasama na niya si JM.

“Dumating ka naman on time, my Prince Charming. Kaya ano pa ba ang dapat kong isipin? Teka, paano mo nga pala nalaman na nandito ako?” nakangiting tanong niya rito.

“Ipinapahanap ka sa akin ni Mhelo. Nagkahiwalay raw kasi kayo,” kaswal na tugon nito pero mababakas pa rin ang pag-aalala sa mukha nito. Gusto niyang kiligin. Baliw na nga talaga siya. Kanina lamang ay takot na takot siya pero ngayon ay masayang-masaya na siya.

“Ang galing talaga ni Mhelo,” nakangiting sabi ni Enzo.

“Ewan ko sa 'yo!” naiinis pa ring sabi nito. “Let's go. Nagsisimula na ang first dance.”

“Ay, oo nga pala! Bilisan natin, dali!” Hinila na niya si JM palabas ng comfort room at kinaladkad pabalik sa venue ng prom. Dahil sa sborang pagmamadali at excitement kaya hindi niya naiwasan ang matapilok. Nasa tapat na sila ng science building at kaunti na lang ay mararating na nila ang venue. Kaya lang ay masakit na ang mga paa niya na na-sprain yata.

“Aray!” daing ni Enzo.

Inalalayan siya ni JM patungo sa mahabang flower box upang maupo. “Yan kasi, ayaw mong magdahan-dahan,” sita nito sa kanya. Inabot nito ang paa niya at hinilot-hilot iyon. Hindi niya mapigilan ang mapangiwi sa ginagawa nito sa paa niya.

“Paano na 'yan? Hindi na tayo makakaabot sa first dance?” mayamaya ay pagmamaktol niya rito. Ang tagal pa naman niyang hinintay at pinaghandaan ang gabing iyon.

Tinigala siya ni JM. “Ano ka ba naman? First dance lang 'yon. Mas mahalaga pa ba 'yon kaysa maging maayos itong na-sparain mo na paa?”

“Mas mahalaga ang first dance na 'yon dahil ngayon lang 'yon mangyayari, pero 'tong paa ko, puwede 'yang gamutin kahit mamayang pag-uwi ko sa bahay namin.”

Bumuntong hininga si JM at saka inilahad ang kamay nito sa kanya.

“Ano'ng ginawaga mo?” nagtatakang tanong niya rito.

“May I have this dance, my princess?”

Oh my God! His Prince Charming just asked him for a dance. Bakit parang mas romantic yata ang dating ng invitation nitong iyon kahit wala naman sila sa mismong venue?

“D---dito tayo sasayaw?” nanlalaki ang mga matang tanong niya rito. Mula roon ay naririnig pa rin nila ang tugtog na nagmumula sa venue.

“Hindi na tayo makakaabot pa roon, kaya dito na lang natin gawin ang first dance natin.”

Wala na siyang nagawa nang abutin nito ang kamay niya at alalayan siyang tumayo. And their bodies gently swayed to the tune of the sweet music that was playing.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

“Sa dinami-rami naman ng mga event na nadaluhan natin, 'yong prom pa ang naalala mo.”

Bumalik ang isip ni Enzo sa kasalukuyan nang marinig niya ang sinabing iyon ni JM, mula sa pagre-reminisce niya sa nakaraan.

“Di ba't iyon ang pinakapangit na sayaw na naranasan mo? Na-sprain pa ang paa mo noon,” paalala ni JM.

“Hoy, hindi ahm” pagtanggi ni Enzo sa sinabi nito. “Kahit puro disaster ang pinagdaanan ko noong gabing iyon, iyon pa rin nag pinaka-romantic dance na naranasan ko, under the moon and the stars. Tulad ngayon, we're here, under the moon and the stars,” nakangiting saad niya. Hindi na niya inireklamo non si Axel dahil kahit paano ay naging mabait din naman ito sa kanya. Alam niyang dala lamang iyon ng kalasingan nito at pagkatapos din naman ng insidenteng iyon ay nilayuan na siya nito.

Pinaka-unforgettable talaga para kay Enzo ang gabing iyon. Iyon kasi ang una't hulig beses na tinawag mo akong 'my princess.' Pakiramdam niya, noong gabing iyon ay naging pag-aari nila ang isa't-isa kahit sa maikling sandali lamang. He became his prince while he became his princess. Kaya paano niya malilimutan ang pinakaespesyal na gabing iyon sa buhay niya na kasama ito?

“Bahala ka. Trip mo 'yan, eh.”

“Bahala talaga ako,” nakangusong saad ni Enzo.

Narinig niya ang pagtawa ni JM kaya siya biglang napalingon dito. “JM...”

“Oh?”

“Bakit hindi mo ako sinisingil sa mga ginagawa mo para sa akin?” mayamaya ay tanong niya rito.

“Ano ba'ng ginawa ko para sa 'yo na dapat kong singilin?” balik tanong nito kay Enzo.

“Yong nangyari sa prom at 'yong pagtatanggol mo sa akin kapag may nagtatangkang mambastos sa akin noong college tayo. Ang bait-bait mo sa akin pero hindi mo naman ako sinisingil sa kabaitan mong iyon.”

Kumunot ang noo ni JM. “Mabait ba ako? Sabi mo, salbahe ako.”

“Suplado ka lang minsan, pero mabait ka rin talaga.” Humilig siya sa balikat nito. “So bakit nga hindi ka humihiling ng kapalit sa mga ginagawa mo para sa akin?”

“Bakit pa? Tinutulungan mo rin naman akong maitaboy ang mga babae at gays na istorbo sa pagpapayaman ko. Kaya patas lang tayo.” Inakbayan siya nito. “Ginagawan lang nating ng pabor ang isa't isa.”

Ginagawan natin ng pabor ang isa't isa. Masakit yata sa pandinig niya ang mga salitang iyon. Kaya lang ay wala naman siyang magagawa kundi ang tanggapin na lang ang katotohanang iyon.

“Enzo.”

“Hmm?” Masarap sa pandinig niya kapag tinatawag siya nito sa pangalan niya. At bakit parang ang lambing pa ng tono nito ngayon?

“Wala ka bang planong nag-settle down? I mean palagi ka rin lang namang mag-isa riyan sa bahay n'yo. Ayaw mo bang magkaroon ng partner?”

Napatuwid si Enzo ng upo. Nahimigan kasi niyang tila kakaiba ang tono ni JM sa sinasabi nitong iyon. Matagal na niyang alam na seryosong tao ito, pero ngayon lang niya ito narinig na ganoon kaseryoso. Bukod doon, tungkol pa sa kanya ang inuusisa nitong gayong ni minsan ay hindi ito nagtanong ng tungkol sa plano niya sa hinaharap.

“Meorn naman. Pero hindi pa siguro ngayon.” Pero kung yayayain mo ako na maging partner mo ngayon,ora mismo ngayon hindi ako magdadalawang isip na sagutin ka. “Marami pa akong gustong gawin sa buhay. Isa pa ayoko namang iwan mag-isa si Daddy. Siguro, kapag nag-asawa na si Daddy at sure na akong masaya siya sa piling ng mapapangasawa niya, saka ko pag-iisipan ang paghahanap ng sarili kong partner,” matapat na saad ni Enzo.

Inaalala rin talaga niya ang daddy niya. Mula nang pumanaw ang kanyang mommy noong nasa elementary pa lamang siya, wala nang ginawa ang kanyang daddy kundi ang magpakamatay sa pagtatrabaho para lang mabigyan silang magkakapatid ng magandang buhay. At kahit ngayon ngang matanda na sila at may kanya-kanya nang buhay ay patuloy pa rin ito sa pagpapayaman. Nakalimutan na yata nitong humanap ng babaeng magpapaligaya sa buhay nito.

“JM!” Tinampal niya sa braso ang binata.

“Ano?”

“Ihanap mo naman si Daddy ng babae, one who's still hot at the age of forty-something,” walang patumpik-tumpik na sabi niya rito.

“Ha?” Nalaglag yata ang panga nito sa pagkabigla sa sinabi niya.

“Palagay ko, kailangan na niyang mag-asawa. Para naman mapirmi na siya rito sa bahay. Siyempre, kailangan din naman niyang mag-relax. Tumatanda na siya. Dapat sa kanya ay nagre-relax na lang. At mangyayari lang iyon kung may babaeng aliw sa kanya. Pero siyempre, dapat matinong babae ang ihaharap natin sa kanya. Iyong hindi oportunista o ---”

“Mabuti pa 'yong pagse-settle down ni Tito, inaalala mo. Eh 'yong sarili mong pagse-ettle down, napagplanuhan mo na ba?” putol ni JM sa palilitanya ni Enzo.

“Hindi pa. Saka ko na iisipin 'yong sa akin kapag naka-settle down si Daddy,” turan niya.

“Sigurado ka? Kapag naka-settle down ang daddy mo, pag-iisipa mo na ring mag-settle down?” paniniguro nito sa sinabi niya.

“Oo nga, kulit nito. Teka, bakit ba parang ipinagtutulakan mo na akong maghanap ng partner?” Napapagod na ba itong palagi na lang siyang nakadikit dito kaya naiisip nitong ipagtulakan na lang siya na magkaroon ng partner?

“Ha? Hindi naman, ah. Tinatanong lang kita.”

Nagbawi ito sa kanya ng tingin at bumaba na sa hood ng kotse nito. “Pumasok ka na sa loob. Malalim na ang gabi, malamig na rin baka magkasakit ka pa.”

“Naks naman!” palatak ni Enzo at bumaba na rin sa hood. “Ang sweet mo yata sa akin ngayon, sweetheart,” maluwang ang ngiting pang-aasar nito kay JM.

Ipinagbukas siya nito ng gate. “Pumasok ka na sa loob at tama na 'yang kakulitan mo.”

“Huu! Sweetheart, aminin mo na kasi, kinikilig ka 'no?” panunudyo niya rito habang papasok na siya sa loob ng gate.

Napansin niyang tila pinipigilan lang nitong mapangiti. Sinundot niya ito sa baywang nito. “Uy, si Manong, kinikilig!” tumatawang sabi niya.

“Tigilan mo na 'yan ha?” saway sa kanya ni JM.

“Kinikilig!” patuloy pa rin niyang panunudyo rito. Pero pakiramdam niya ay siya ang kinikilig sa panunudyo rito.

“Pumasok ka na sabi. Isa!” banta nito.

“Dalawa!” nakangiting turan ni Enzo.

Hindi niya alam kung nakulitan lang sa kanya si JM o may kung anong masamang espiritu ang pumasok sa tuktok nito at bigla na lang siya nitong kinabig palapit dito. Kasunod niyon ay ang paglapat ng mga labi nito sa mga labi niya.

Nagulantang si Enzo. Hindi niya inaasahang gagawin iyon ng binata. It was his first kiss --- halik na kailanman ay hindi niya inaasahang matitikman pa niya. Sa tinagal-tagal niyang pinangarap na mahalikan ni JM, hindi niya akalain na ang labis na panunudyo lang pala niya rito ang naging daan para halikan siya nito.

Wala na siyang nagawa kundi ang ipikit na lang ang kanyang mga mata at ikawit ang mga braso sa batok nito habang malayang ninanamnam ang masarap na pakiramdam na dulot ng halik na iginawad sa kanya ng binata. Matagal niyang hinintay ang sandaling iyon at lihim niyang hiniling na sana ay huwag nang matapos ang magical moment sa iyon. Dahil iyon na yata ang pinakamasarap na sandali sa buhay niya.