Lyrics And Me Chapter 07

“Ches, ayoko. Hindi ko naman kilala ang mga ikakasal. Nakakahiya. Hindi naman ako invited,” ani Uno.

Kanina pa siya nito kinukulit na sumama rito sa kasal ng mga kaibigan nito. Isang beach wedding iyon. Siyempre ay tumanggi siya dahil na rin sa paulit-ulit na rason na sinasabi niya kay Chester. Una, akward para sa kanya na pumunta sa kasal ng dalawang kaibigan nito dahil hindi niya personally kilala ang mga ito. Pangalawa, hindi siya invited.

“But here's your invitation. Kanina lang ibinigay sa akin nina Jun.” Iniabot nito sa kanya ang invitation na may motiff na sky blue.

Napatingin siya rito. “Nanghingi ka para sa akin? Nakakahiya talaga.”

Natawa si Chester ng bahagya. “No, I didn't ask for that. Sila mismo ang nagbigay niyan sa akin. Kilala ka nila.”

Hindi naniniwalang tiningnan ni Uno si Chester. “Hindi nga?”

“Kilala ka nila. Alam kasi nila na ikaw ang parati kong kasama. Alam din nilang isa ka sa mga backup dancer sa concert namin.”

Hindi na nakahirit si Uno sa sinabi nito. Parang kinilig siya sa sinabi nitong siya ang palagi nitong kasama. Parang boyfriend lang.

“So, it's a 'yes'?”

Napangiwi siya. “Eh, paano naman sina Tatay at Tiyang? Alam mo namang pahirapan ag pagpapaalam sa mga iyon.”

Saglit na natahimik ito bago sumagot.

“Ipagpapaalam kita.”

Hindi makapaniwala si Uno habang nasa loob siya ng sasakyan ni Chester. Araw ng kasal ng mga kaibigan nito at papunta sila sa Hidden Paradise Resort kung saan gaganapin ang eksklusibong okasyon.

Hindi pa rin niya lubos akalain na pumayag ang Tatay niya na sumama siya kay Chester. Hindi naging madali para ditong gawin iyon. Sa katunayan, gabi na ito nakauwi ng condo unit nito dahil apat na oras yata itong nakipag-usap sa tatay niya.

Noong umpisa ay hindi pumayag ang tatay niya. Pero sa kalaunan at napa-oo rin ito ni Chester.

Kinausap din siya ng kanyang ama pagkaalis ng binata. Napangiti siya nang maalala iyon....

“Boyfriend mo ba si Chester?”

Nag-angat siya ng tingin sa tatay niya. “Hindi po.”

Halatang hindi ito naniniwala. “Manliligaw?”

Umiling siya. “Hindi rin po.” Hindi siya sure sa saot niya.

“Nanliligaw 'yon,” anito. “Basta, malaki ka na. Alam ko naman na responsible ka kaya nagtitiwala ako sa 'yo at kaya kita pinayagan na sumama sa kanya. Pakiramdam ko naman ay mabait ang batang iyon.”

“Salamat, 'Tay.”

“Naku, malamang ang saya-saya mo ngayon dahil makakalakwatsa ka na at makakaiwas ka na naman sa gawaing-bahay rito.”

Napatingin siya sa madrasta niya. Nawala tuloy ang ngiti niya sa sinabi nito.

“Hayaan mo na, hindi rin naman gaanong nakakapamasyal si Uno,” anang tatay niya rito.

Hindi na ito sumagot bagaman alam niyang nagngingitngit ito. Pero masaya siyang marinig ang sinabi ng tatay niya sa kanya.....

“Uno”

Napatingin siya kay Chester. “Ha?”

“Why are you smiling?”

Nag-init ang pisngi niya. “Ah.... Eh, wala. May naalala lang akong nakakatawa.”

Napapitlag siya ng hawakan nito ang kamay niya habang ang isang kamay nito ay nakahawak sa manibela. “Your father asked me if I was courting you,” anito

Napatingin siya rito. Ano kaya ang isinagot nito? Kinakabahan siya.

“I answered 'yes'.”

Napamaang siya rito. “Gano'n?”

Natawa si Chester. “Yes.”

“Bakit?”

“Yon naman talaga ang ginagawa ko.”

Natunaw yata ang puso ni Uno sa sinabi ng binata. Nanliligaw pala ito sa kanya.

Nakagat na lamang niya ang ibabang labi niya upang pigilin ang tili na nais kumawala mula sa lalamunan niya.

“Hi Ches! Hi Uno! “Bati sa kanila ni Emma nang makapasok na sila sa resort. Kasama nito si Amanda na parang manyika sa ganda.

Kilala niya ang mga misis at fiancee ng mga kaibigan ni Chester dahil ipinakilala na siya nito noong dumalaw ang mga ito sa studio.

“Lalo yata kayong gumaganda, ah,” papuri ni Chester sa mga ito.

“Nakakaganda anf may minamahal, ano ka ba?” pasagot na biro ni Emma.

“Nasaan nga pala si Nat?” tanong ni Chester.

“Nasa room pa nila, pinapatulog si baby Nathan,” nakangiting sagot ni Amanda.

Kilala rin ni Uno si Natalie kahit hindi pa niya ito nakikita. Asawa ito ni Enrique.

“Kailan naman ang baby n'yo ni Phil?” nakangiting tanong ng binata kay Amanda.

“Hopefully, this year.”

Napangiti na lamang siya sa mga ito. Mabuti pa ang mga ito, happilly married na. Pumunta na sila sa loob ng isang malaking hall para kumain. Naroon na raw ang lahat ng kaibigan ng binata. Bigla siyang inatake ng hiya. Gusto tuloy niyang huwag na lang magpunta doon.

Kinuha na ng isa sa mga caretaker doon ang mga gamit nila ni Chester. Sinabi sa kanya ng binata na magkatapat lang ang cottage na tutuluyan nila.

“Hey, are you okay?” tanong ni Chester kay Uno.

Napabuntong-hininga siya. “Kinakabahan ako, nahihiya ako sa mga kaibigan mo.” Napaigtad siya ng hapitin siya nito palapit at akbayan siya.

“Don't worry, nakilala mo naman na sila, hindi ba?” Mababait ang mga 'yon. You don't have to be shy or get nervous. Just feel right at home. Kaibigan mo na rin sila, all right?”

Tumango na lang si Uno.

“Ang cute naman,” ani Uno habang hawak niya ang maliliit na kamay ng anak nina Natalie at Enrique. Sumama siya kay Natalie pagkatapos nilang makapananghalian sa kuwarto ng mga ito upang tingnan ang baby boy nito. Si Chester ay nakikipag-usap kay Andy.

“Manang-mana sa ama, right?” natatawang wika ni Nat. “Kilay ko lang ang nakuha sa akin.”

“Guwapong-guwapo pa rin naman, o?” aniya.

Ngumiti ito at dahan-dahang hinaplos ang ulo ng anak nito. Bilib siya kay Natalie. Kapapanganak pa lang nito pero slim pa rin ang figure nito. Para lang itong dalaga.

“Kailan naman kayo ni Chester?” tanong nito sa kanya mayamaya.

Napatingin siya rito at mahinang natawa. “Naku, anong kasal? Hindi ko naman siya boyfriend.”

“Hindi ba? The boys told me that Chester's been talking about you often. So I thought you were together.”

Siya, bukambibig ni Chester? Umiling siya.

“Hindi.”

Ngumiti ito. “He likes you, or maybe more than that. Maybe he loves you already.”

Sunod-sunod na iling ang ginawa niya. “Naku, hindi. Close lang kami ngayon,” natatawang wika ni Uno.

“Goodness, bro! You mean hindi mo pa siya boyfriend? What's stopping you?”

“No idea,” matipid na wika ni Chester kay Andy. Tinanong kasi siya nito kung sila na ba ni Uno.

“Bakit ang kupad-kupad mo nang kumilos ngayon?” nakangising tanong ni Andy.

“Sira! Hindi naman ako makupad, ah!”

“Eh, ano ang tawag mo riyan? Akala pa naman namin kayo na.”

“I don't know what to do, bro. Honestly, I don't,” pag-amin ni Chester.

Totoo iyon. Hindi talaga niya alam ang gagawin. Ngayon lang yata nangyari sa buhay niya na hindi niya alam ang gagawin, lalo pa at may kinalaman iyon kay Uno.

Whenever he was with Uno, things were wonderful, and easier. Parang ang gaan ng pakiramdam niya tuwing kasama niya ito. Lalo na kapag napapangiti niya ito, ibang klaseng fulfillment ang nararamdaman niya.

It wasn't what he planned. From the beginning, he had known he was attracted to him. But now, it was not like that anymore. Mas malalim pa sa attraction ang nararamdaman niya pero natatakot siyang harapin iyon.

“Why don't you tell him what you feel before it's too late?” suhestiyon ni Andy.

“Tell him what?”

“You bloody well know what.”

Napamaang si Chester rito. “Ronald Weasley, is that you?”

Nagkatawanan sila. “Sira.”

“But seriously, bro. I know you love her.”

“Wait, what? Love?”

“Yes,” walang kaabog-abog na sagot ni Andy.

Chester sighed. Yes, Uno was different from all the guys he had ever met. He was precious. But he was afraid of his own feelings.

Mayamaya ay sinamahan na sila ni Jun.

“How's the groom feeling?” tanong niya rito nang umupo ito sa harap nila.

“Great. Just great,” nakangising sagot ni Jun.

“Kausapin mo nga itong si Chester, bro. Hindi pa pala sila ni Uno,” wika ni Andy.

“What?” Bumaling si Jun sa kanya. “Ang hina mo naman, bro. Go tell him what you feel. And stop being such a pussy.”

Napatingin si Chester rito. “Hell, I'm not.”

“Then, do it.” magkasabay na wika ng dalawa.

“Are you having fun?”

Tumingin si Uno kay Chester na nasa tabi niya at ngumiti rito. Naglalakad sila sa beach. “Oo naman. Ang babait nilang lahat. Feeling ko nga, bestfriends ko na rin sila.” He chuckled.

Ngumiti ito. “Mabuti naman.”

Tumingin si Uno sa dagat.

Bukas ng alas-nuwebe ng umaga gaganapin ang kasal. Naiinggit siya sa mga ito, kasi nga nakita na ng mga ito ang mga makakasama ng mga ito sa buhay.

“Puwede ko bang malaman kung ano ang iniisip mo?” tanong ni Chester.

Bumaling siya kay Chester. “Iniisip ko lang ang mga ikakasal bukas. Masaya ako para sa kanila.”

“Gusto mo rin bang ikasal?”

Natawa siya sa tanong nito. “Sino ba naman ang taong may ayaw? Kaya lang sa sitwasyon ko tanggap ko na walang simbahan ang magpapahintulot para ikasal ang isang lalaki sa kapwa niya lalaki.”

“Kung halimbawa ikaw ang ikakasal? Ano'ng gusto mo, beach wedding din?” tanong ni Chester.

Bakit ba ito nag-uusisa tungkol sa dream wedding niya?

O, Uno baka mag-presume ka na naman diyan.

“Okay naman beach wedding, pero mas gusto ko sa garden. Mas solemn. And then ang reception, sa beach na,” sagot ni Uno sa tanong ni Chester.

Napangiti ito. “That's nice.”

“Eh, ikaw ba?” kapagkuwan tanong ni Uno.

Nagkibit-balikat ito. “Kahit saan basta nasa tabi kita.”

Biglang kumabog ang dibdib niya. Magtatapat na ba ito ng pag-ibig sa kanya pero idinadaan lang nito sa mga hirit nito?

“Let's go, malamig na. Kailangan mo pang magpahinga para bukas,” ani Chester.

Nadismaya si Uno. “Mabuti pa nga,” aniya at nagpatiuna na rito sa paglalakad. Nang makarating na sila sa harap ng pinto ng cottage niya ay saka lang niya hinarap ito. “Goodnight.”

Ngumiti ito. “Goodnight. Siyanga pala, ipapahatid ko na bukas ang susuotin mo para sa wedding.”

“Ha?” naguguluhang sagot ni Uno.

“Yon ang isusuot mo. I'm sure, bagay na bagay 'yon sa 'yo.”

Napatango na lamang si Uno. Ang susuotin sana niya bukas ay isang simpleng polo lang at broad short na binili niya noong nakaraang buwan sa Divisoria.

“Sige matutulog na 'ko,” paalam niya. Akmang papasok na siya sa silid niya nang biglang pigilan siya sa braso ni Chester at iniharap siya rito. Hindi siya nakahuma nang halikan siya nito sa mga labi.

Napasinghap si Uno. Iyon ang unang halik niya dahil hindi siya nagpapahalik sa naging nobyo niya noon.

Patuloy siyang hinalikan nito. Siya naman ay parang naengkanto lang at hindi na malaman kung tutugon. Pero bago pa niya napag-isipan ang gagawin ay pinakawalan sa siya nito.

Habol niya ang kanyang hininga. Ramdam niya ang pag-iinit ng kanyang pisngi.

Walang ano-ano ay niyakap siya ni chester. “Matulog kang mabuti,” bulong nito sa kanya, pagkatapos ay pinakawalan na siya nito at lumakad na patungo sa cottage nito na nasa tapat lang ng cottage niya.

Wala sa sarili na pumasok na rin si Uno sa loob. Nang maisara niya ang pinto ay hinaplos niya ang mga labing hinalikan ni Chester. Napangiti siya.

“Uno, you look so handsome,” nakangiting papuri sa kanya ni Natalie. Nasa isang silid sila. Kasama rin nila roon ang dalawang bride.

Suot niya ang white long sleve na hapit sa kanyang katawan at floral broad short na ibinigay sa kanya ni Chester. Hindi siya sanay magsuot ng ganoong damit, na-build naman ang confidence niya dahil sa mga papuring natanggap niya mula sa mga kasama niya.

Ilang sandali pa ay nagsimula na ang seremonya. Na-conscious si Uno nang makita niyang nakatingin sa kanya si Chester. Bigla niyang naalala ang halik na pinagsaluhan nila kagabi.

Kumabog nang husto ang dibdib niya nang makitang palapit na ito sa kanya.. Ang guwapo-guwapo nito sa suot nito.

Hinalikan siya nito sa pisngi.

“Ang guwapo mo,” anito.

Ngumuso siya upang pagtakpan ang kilig na nararamdaman niya sa papuri nito. Natawa lang ito.

Magkasabay silang pumunta patungo sa lugar kung saan gaganapin ang kasalan. Tumabi siya kina Amanda, Natalie at Emma. Nang sulyapan niya si Chester sa kabilang panig, ngumuso ito sa kanya na animo ay hahalikan siya. Natawa siya.

“Ang sweet n'yo, ah,” puna ni Emma kay uno.

“Hindi naman masyado,” pabirong sagot niya.

Sa reception, naaliw si Uno habang nakatingin sa anak ni Natalie. Nang magpaalam ito upang pumunta sa restroom ay nagprisinta siyang siya muna ang hahawak sa baby. Inilagay niya ang bata sa kandingan niya na payapang natutulog.

“Puwede ka nang maging daddy.”

Napatingin siya kay Chester na siyang nagsalita. Umupo ito sa puwesto ni Natalie at mataman siyang tiningnan.

Bigla siyang na-conscious. “Grabe ka nman makatingin.”

Natawa naman si Chester. “Can't blame me. Ang guwapo mo kasi.”

Nagulat siya nang biglang may nag-flash na camera sa harap nila.

“Bagay na bagay, ah,” ani Phil sa kanila na siya palang kumuha ng litrato nila.

“Hindi ka man lang nagsabi na pi-picture-an mo kami,” reklamo ni Chester.

Natawa si Phil. “Tayo muna kayo. Mabuti at karga ni Uno si baby Nath. Mukha kayong happy family.”

Nagkatinginan sila ni Chester at ngumiti sa isa't isa.