Lyrics And Me Chapter 04

Nasa studio si Uno kasama ang iba pang napiling backup dancers para saconcert ni Hype. Labinlima silang lahat. Doon muna sila magpa-practice nang ilang linggo. Sa susunod ay doon na mismo sila sa venue kung san gaganapin ang concert.

Malaki ang studio kaya hindi sila mahihirapang mag-ensayo roon. Ipinakilala sa kanila ang kanilang choreographer na si Badeth. Sa tingin niya ay nasa early thirties ang edad nito. Sinabi na rin sa kanila ng management na magkakaroon sila ng allowance habang nagpa-practice sila. Malaki rin ang suweldong tatanggapin nila pagkatapos ng concert. Siyempre, natutuwa siya. Malaking pera iyon at makakatulong iyon sa pamilya nila.

Mayamaya pa ay nagsimula na ang practice. Basic routine lang muna ang gagawin nila dahil tatlong buwan pa mula ngayon ang concert. Mas pabor iyon sa kanila para makapag-ensayo sila nang mabuti.

Mabait na ang choreographer nila. May kanya-kanya silang partner para sa bawat routine katulad ng mga lifting. Ang kapareha niya ay si Angel na kaibigan din nila ni Macky at nakakasama niya noon sa pagsasayaw.

Half day lang ang practice nila. Pagsapit ng tanghalian ay sabay-sabay na silang nag-uwian.

Nagulat pa si Uno nang makita niya sa labas ng studio si Chester. Ngumiti ito nang makita siya. Pumintig ang puso niya. Ang guwapo-guwapong tingnan nito habang nakasandal ito sa kotse nito.

Marahan siyang siniko ni Macky. Lalo siyang kinabahan nang lumapit ito sa kanila. Ngumiti ito.

“Pauwi na kayo?” tanong ni Chester.

Napatingin siya sa nakangiting kaibigan niya. Ito na ang sumagot sa tanong ng binata.

“Ihahatid ko na kayo.”

Bumilis ang pintig ng puso niya.

Nagprisinta na naman itong ihatid sila.

Sobrang bait lang ba ng guwapong ito o may gusto ito sa kanya?

Masyado kang feeling Uno.

Siguro ay mabait lang talaga ito. Ayaw niyang mag-presume na may gusto ito sa kanya dahil malayo iyon sa realidad.

Naramdaman niyang mahina siyang siniko ni Macky. Ano ba ang nangyayari sa kanya at natatameme siya?

Nang mapatingin siya kay Chester ay nakangiti ito sa kanya. Napalunok siya. Ilang sandali pa ay binuksann na nito ang pinto ng kotse nito.

“Halika na,” yaya ng kaibigan niya. “Doon ka sa passenger's seat.” Nauna na itong pumasok sa kotse.

Napabuntong hininga siya. Wala na siyang choice kundi doon pumuwesto sa tabi ng bintana. Nakakahiya kung doon silang dalawa ng kaibigan niya sa backseat. Magmumukha itong driver nila.

Guwapong driver.

Dahan-dahan siyang sumunod. Nagwala ang puso niya nang mapadaan siya sa tapat ng binata. Ngayon pa lang yata siya tinamaan ng ganoon kagrabeng paghanga sa isang lalaki na halos nawawalan na siya ng ulirat at konsentrasyon.

Susme!

Nang nasa daan na sila ay halos ang kaibigan niya ang sumasagot sa lahat ng tanong ng binata. Sumasagot lang siya tuwing may itatanong ang binata tungkol sa kanya. Hindi na nga niya halos marinig ang sariling boses dahil sa lakas ng pintig ng puso niya.

Kung kailan siya nagtapos ng kolehiyo ay saka siya kinakabahan nang ganoon sa isang kalahi ni Adan.

Ibig niyang mapapikit dahil nanunuot sa ilong niya ang mabangong amoy ng binata. Ang sarap siguro nitong yakapin.

Umayos ka nga, Uno, saway niya sa sarili.

Unang madaraanan ang bahay nina Macky kaya ito ang unang bumaba ng kotse. Ngiting-ngiti pa ang bruha sa kanya, samantalang siya ay parang hindi makahinga sa sobrang kaba.

“You know, you can talk to me like we've known each other for a long time. Hindi naman ako suplado or what.”

Napatingin si Uno kay Chester na nakangiti habang nagmamaneho.

“Alam ko naman,” pakli niya at ngumiti rito.

Madali lang silang nakarating sa bahay nila dahil hindi naman iyon kalayuan sa bahay nina Macky. Ibig niyang mapangiti nang bumaba ng kotse ang binata at pinagbuksan siya nito ng pinto.

“S---salamat,” aniya.

“You're very welcome, Uno.”

Kinilig siya nang banggitin nito ang pangalan niya. Parang ang lambing-lambing ng pagkakabigkas nito roon.

“B---baka gusto mo munang pumasok sa loob,” alok niya.

Ngumiti ito. “Next time na lang siguro. May pupuntahan pa kasi ako.”

Nagpaalam na ito sa kanya ngunit bago ito pumasok ay kumindat pa ito sa kanya. Hindi na yata nagpa-function ang sistema niya. Hanggang sa makaalis na ang binata ay kinikilig pa rin siya.

“Sino naman 'yon?”

Napapitlag siya nang marinig ang boses ng madrasta niya. Naroon ito sa pintuan ng bahay nila at nakatingin sa kanya. Naglakad na siya patungo roon at nagmano rito.

“Miyembro po 'yon ng banda kung saan kami magba-back-up dancre,” sagot niya.

Umismid ito. “Aba, at natuto ka na palang maghanap ng mayaman. Kunsabagay, nasa dugo mo naman. Wala ka ring ipinagkaiba sa ina mo,” anito at tinalikuran siya.

Nagpanting ang mga tainga niya sa sinabi nito. Kahit ganoon ang ginawa ng kanyang nanay ay ina pa rin niya iyon.

“'Wag n'yong isali rito si Nanay at 'wag na kayong magsalita ng laban sa kanya, Tiyang,” nagtitimping wika niya rito.

“At ngayon ay ipinagtatanggol mo pa siya? Eh, iniwan nga niya kayo. Mag-isip-isip ka nga,” anito.

Hindi na siya sumagot. Malabo nang magkasundo pa sila ng madrasta niya. Masyado itong maldita. Mabuti na lamang at hindi na pumasok si Chester sa bahay nila at baka mapahiya lang siya.

Tumuloy na siya sa kuwarto niya.

Maagang nagpunta si Uno sa rehersal nila, kasama si Macky. Alas-tres pa ng hapon ang practice nila at ala-una pa lamang. Nagpaalam muna ang kaibigan niya na lalabas dahil magpapadala raw ito ng pera sa kapatid nitong nag-aaral sa probinsiya.

Pagkaalis ni Macky ay nagsimula siyang mag-warm up.

Napatingin siya sa repleksiyon niya sa floor-to-ceiling na salamin na nasa harap niya at napabuntong hinigna. Bigla niyang naalala ang kanyang ina. Hindi man lang siya nito nakitang lumaki. Hindi man lang nito nakita na tulad nito ay mahilig din siyang sumayaw. Hindi pa rin niya maiwasang manikip ang dibdib niya tuwing naiisip niya ang kanyang ina.

Napauopo na lamang siya sa sahig at marahang pinahid ang mga luhang pumatak mula sa mga mata niya. Ang aga-aga ay nagdadrama siya.

Napapitlag siya nang maramdaman niyang may humawak sa likod niya. Napalingon siya at nakita ang guwapong mukha ni Chester.

“May problema ba?” tanong nito.

Nahihiyang umiling si Uno. Nakita pa nito na nag-e-emote siya. “W---wala.”

Ngumiti ito. “Cheer up.”

Ngumiti na lamang siya. “A---ano'ng ginagawa mo rito?”

“May meeting kami mamaya,” sagot nito.

Napatango na lang siya. Napatingin siya sa kamay nito nang iabot nito ang isang panyo sa kanya.

“Salamat,” aniya.

“Halika.” Hinawakan nito ang kamay niya at inalalayan siyang tumayo. “Let's go out. Maaga pa naman. Mamaya pa naman ang practice n'yo, right?”

Wala sa sariling tumango si Uno.

Sumakay sila sa kotse nito. Kahit wala siyang ideya kung saan sila pupunta, panatag naman ang loo niya na sumama rito.

Huminto ang kotse sa tapat ng isang mall. Nakakunot-noong tiningnan niya si Chester. Ngumiti lang ito sa kanya.

Nasagot ang tanong sa isip niya nang igiya siya nito sa arcade.

“Maglaro na muna tayo,” anito sa kanya.

Napangiti na lamang si Uno. Naglalaro pa pala ito ng ganoon?”

Ang una nilang nilaro ay ang basketball. Pagkatapos ay hinila naman siya nito sa Dance Dance Revolution.

Todo-ling ginawa niya. “Naku, ayoko.”

“Come on! I know you know how,” anito at naghulog ng token.

Naiiling na pumayag siya at sinimulang maglaro.

Sa kalaunan ay ine-enjoy na niya ang ginagawa at nakalimutang nanonood si Chester. Isa talaga ang pagsasayaw na nakakawala ng stress niya.

Nang matapos iyon ay nakatawang lumapit na siya kay Chester na pinapalakpakan pa siya.

“Ang galing mo talagang sumayaw,” anito.

Hindi naman, eh.”

“Magaling nga. Come, may premyo ka.”

Lumapit ito sa isa na namang mga laro kung saan may maliliit na teddy bear na nasa loob at kailangan lang kunin gamit ang mechanical hands.

“Marunong ka niya?” tanong niya kay Chester. Sa tingin niya ay mahirap iyong laruin.

Nagkibit-balikat ito. “I'll try to get one,” anito.

Pinanood na lamng niya ito habang buong ingat ito na naglalaro. Nang unang beses ay hindi nito nakuha ang teddy bear na target nito, ganoon din sa pangalawa at pangatlong subok nito.

“'Wag mo nang pilitin,” nakatawang wika niya.

“Nah. I've got to win,” anito at ipinagpatuloy ang paglalaro.

Sa panlimang subok, hindi siya makapaniwalang nakuha nito ang teddy bear.

“See? Never give up,” mayabang na wika nito. Ibinigay nito sa kanya ang teddy bear.

Napangiti siya. “Thank you. Ang galing mo.”

Ngumiti lang ito nang matipid na tila rpoud na proud sa nagawa nito. Hindi naman niya napigilan ang ngumiti dahil ang cute nito --- guwapo and at the sme time, napaka-cute.

Nagpasya na silang bumalik sa studio nang makitang malapit nang mag-alas-tres. Naalala niya si Macky. Baka nakabalik na ito sa studio.

“Did you have fun?” tanong ni Chester kapagkuwan.

Tumango siya. “Oo. Salamat talaga.”

Hindi ba nito alam na wala pang nakakagawa niyon sa kanya? Pakiramdam niya ay umabot hanggang Mindanao ang buhok niya dahil sa haba niyon. Makasama lamang niya si Chester ay isang malaking karangalan na para sa kanya.

May mga nagpa-picture pa rito kanina ang palabas na sila ng mall. Ang isiping siya ang kasama nito ay nakakapagpasaya na sa kanya.

At ano naman kaya 'yon?

Napailing na lamang si Uno. Nababaitan lang siya sa lalaki. Miyembro ito ng isang sikat na banda, samantalang siya ay isang ordinaryong lalake. Basta ang importante ay alam niya kung saan siya dapat lumugar. Napakaambisyosa naman niya kung iisipin niyang may gusto sa kanya si Chester.

“Your album is still number one at all music stores, nationwide.” Napangiti nang maluwag si Chester sa masayang balita ni Sir Larry sa meeting nila.

“Apir, mga bro,” nakangiti ring wika ni Jun sa kanilang lahat.

Nag-high-five sila at tinapik ang balikat ng bawat isa.

Ang balita pa, baka magkaroon na naman sila ng award next week dahil sa magandang sales ng album nila. Napakalaking achievement niyon para sa kanila.

They had worked hard on their first album and it all paid off. It wasn't just about the sales, but it was more about the happiness that comes from knowing that people liked their album.

Sa susunod na linggo ay luluwas na sa Maynila si Enrique kasama ang misis nitong si Natalie na nakapanganak na dalawang buwan na ang nakakalipas. Dito na muna sa Maynila ang mga ito maninirahan para na rin matutukan ni Enrique ang nalalapit nilang concert. May special guest appearance ito sa concert bilang dating bokalista nila.

Pagkaalis ni Sir Larry ay napag-usapan naman nila ang mga personal na buhay nila. Napagkasunduan nina Alex at Jun na sabay na ang mga itong magpapakasal sa susunod na buwan.

“Hindi na ba talaga kayo mapipigilan?” tanong niya sa himig na nagbibiro.

“Hindi na, bro. Wala nang makakapigil pa sa amin,” sagot ni Jun.

Napailing na lamang si Chester. “What can I say.... Congratulations and good luck.”

“Luko-luko,” nakatawang wika ni Alex.

“Mag-asawa ka na rin kaya, bro?” suhestiyon ni Phil.

Umasin ang mukha ni Chester. “Matagal pa siguro.”

“Matagal pa? Eh, panay na nga ang dikit mo sa isa sa mga dancer. What's his name again?” tanong ni Jun.

“Uno,” nakangiting sagot ni Andy.

Napailing na lamang siya. “'Wag n'yo nang usisain ang love life ko, mga bro.”

Ngunit humirit pa rin ang mga ito. “Malakas ba ang tama mo kay Uno?” tanong ni Alex.

Napangiti lang si Chester.

“Yuck, bro, nagba-blush ka na pala ngayon?” pang-aasar ni Andy na mukhang hindi makapaniwala habang nakatingin sa kanya.

Humagalpak ng tawa ang mga ito.

“I'm not blushing,” naiiling na wika na lamang niya.

Naalala niya ang ginawa nila ni Uno kanina. He could not imagine that it really happened. Hindi siya ang tipo na nag-e-enjoy sa mga arcade. Ngunit kanina ay siya pa ang nagdala roon kay Uno. Nakita kasi niyang mukhang malungkot ito kaya niya ito dinala roon.

Ano ba ang mayroon si Uno?

Well, he's sweet, charming, simple at very masculine in a very unique way.

“Bro, sagutinmo nga kami. How do you find him?” tanong ni Phil.

Napatingin siya rito at sa iba p niyang mga kaibigan bago sumagot. “He's just.... simply amazing,” sagot niya.

Nagkatinginan ang mga ito.

“Iyon lang?” Pumalatak si Andy. “Hindi ka pa rin nagbabago.”

Napangisi siya at nagkibit-balikat na lang.