Lyrics And Me Chapter 02

Nanlalamig ang mga kamay ni Uno. Naroon na siya sa loob ng studio kung saan gaganapin ang audition para sa backup dancers ng Hype.

Hinati sa dalawa ang grupo ng mananayaw. Napabilang sila ni Macky sa ikalawang grupo sa huling magpapakita ng galing sa pagsasayaw. Labinlima lamang ang kukunin kaya naman kanina pa siya nagdarasal na sana ay kasama siya sa labinglimang iyon.

Katatapos pa lamang nilang magtanghalian ni Macky. Ala-una na ng hapon. Number fifty pa ang kasalukuyang nasa harap ng mga hurado at ang numero niya ay seventy-three; sunod siya kay Macky. Kasama nila ang iba nilang kaibigan na kasama nila tuwing iniimbitahan silang sumayaw sa iba't-ibang okasyon.

“Ano ka ba, Uno? Relax ka lang. Hindi ka dapat kabahan dahil magaling ka. Sigurado nang pasok ka,” ani Macky na katabi niya sa upuan.

Tumawa siya ng pagak. “Anong magaling? Hindi, 'no? At saka, nakita mo naman. Ang gagaling ng mga nag-audition.”

“Ano naman ngayon? Magaling ka rin naman, ah.”

Napailing na lamang si Uno. Ayaw niyang maging kampante at baka mabulilyaso pa ang gagawin niya mamaya. Pero gusto talaga niyang makasama sa mga pipiliin. Sa sinabi niya sa kanyang ama, malamang iyon na talaga ang huli niyang pagsasayaw. Kailangan din niyang tuparin ang sinabi niya.

Napatingin siya sa loob kung saan ginaganap ang audition. Nakikita iyon dahil salamin ang dingding. Nasa harap ang mga hurado --- ang manager ng Hype at tatlong choreographer.

Napahugot siya ng hininga.

Mayamaya, napakunot-noo siya nang mapadako ang tingin niya sa pintuan ng studio kung saan may pumasok na isang matangkad at mestizo na lalaki. Kumabog ang dibdib niya nang mapatingin din ito sa kanya. Pati mga kasamahan niya roon ay nakatingin din sa lalaki na animo alien ito. Isang napakaguwapong alien. Sa buong buhay niya, ngayon lang siya nakakita ng ganoong kaguwapong lalaki sa personal. Kasunod nito ang dalawang guwapo ring binata na may kasamang magagandang babae.

Panaka-nakang nakatingin si Chester sa lalaking nasa waiting area. Kung hndi siya nagkakamali ay isa ito sa mg mag-o-audition. Nang pumasok siya kanina ay nakuha agad nito ang atensiyon niya kahit walang masyadong espesyal dito. He looked very-delicate. Simple lang pagkaguwapo nito pero charming. Nakatali ang obvious na mahabang buhok nito. Naka-blue checkered polo na may nakapailalim na putting panloob na hapit sa katawan nito. Six-pocket jeans na katamtaman lang ang luwag, at sneakers.

Wow, I can really tell what he's wearing.

Ngumiti siya. Bakit ba ganoon na lamang siya sa-engrossed sa lalaki? What was his name, anyway? Ang tanging alam niya ay number seventy-three ito.

“Bro, naman. Baka matunaw na lang bigla si number seventy-three sa katitig mo,” kantiyaw sa kanya ni Jun.

Ngumisi siya. “Look at him. He's handsome.”

Napailing ito. “Masyadong mabait ang mukha, bro. Hindi ka puwede. Masyado kang salbahe para sa kanya.”

Pabiro niya itong sinko. “Mabait ako, hindi n'yo lang alam.”

Natawa ito sa sinabi niya.

Ilang sandali pa ay nagyaya na ang mga kasamahan niya na umalis na sila.

“Mauna na lang kayo. Dito na muna ako,” ani Chester.

Nagkatinginan sina Andy at Jun.

“Ang sabihin mo, may natitipuhan ka na naman dito,” nakangising wika ni Andy.

Ngumiti lang siya nang pilyo.

Nauna nang umalis ang mga ito. Siya naman ay nanatiling nakaupo roon at sinusulyapan ang lalaking kanina pa niya tinitingnan. Napangiti siya nang makitang nakatingin din ito sa kanya. Agad na nagbawi ito ng tingin sa kanya.

Pangiti-ngiting umayos siya ng upo. He could not wait to see him dance later. Sana rin ay matanggap ito.

Matagal-tagal pa ang numero ng lalaking hinihintay niya kaya inabala na muna niya ang kanyang sarili sa pakikinig ng music sa cell phone niya. Mayamaya pa ay tinawag na si number seventy-three. Umayos na siya ng upo at napaangat ang tingin nang pumasok sa loob ang lalaki.

“Hi, Mr. Uno Domingo,” wika ni Sir Larry.

So, his name Uno. Uno Do --- Do....

Hindi na niya maalala kung ano ang buong apelyido nito. Basta ang alam niya at “Uno” ang pangalan nito. Bagay rito ang pangalan nito.

Noon lang niya natitigan nang mabuti ang lalaki. Ano ba ang mayroon ito at ganoon na lang siya kainteresado rito? Maybe it was his charm, he had that glowing aura. That innocent-looking profile. The gentleness of his personality. Kahit hindi pa niya ito nakikilala ay nababaitan na siya rito.

Napangiti siya nang tumingin ito sa kanya. He looked nervous.

I know. You like me, man.

“You're amazing. You did great.

Napamaan si Uno kay Chester dahil sa papuring sinabi nito sa kanya. Katatapos lang ng sayaw niya at naghihintay na lang siya ng result.

“Thank you po.”

Bahagya itong natawa. “Drop the 'po.' Magkaedad lang naman siguro tayo,” anito. “By the way, I'm Chester.” Iniabot nito ang kamay sa kanya.

Tinanngap naman niya iyon kahit nanlalamig siya. Kapagkuwan ay si Macky naman ang kinamayan nito. Nagpakilala silang dalawa rito.

“Godluck sa resulta, but I'm sure makukuha kayo,” ani Chester bago ito nagpaalam at lumabas ng studio.

Saka pa lamang siya nakahinga nang maluwag. Nakakataranta talaga ang kaguwapuhan ng lalaking iyon.

Nang makauwi siya sa bahay nila ay agad na sinalubong siya ng madrasta niya.

“Ikaw ang magluto dahil buong araw kang wala rito sa bahay. Pagod na pagod ako rito,” nakasimangot na utos nito sa kanya.

Tumango na lamang siya at dumeretso na sa kuwarto niya upang magbihis. Hindi na talaga yata babait ang asawa ng itay niya. Palagi na lang talaga itong kontra sa kanya.

Napabuntong-hininga si Uno. Gusto na niyang makita at makasama ang nanay niya. Sana lang ay balikan pa siya nito.

Pagkabihis niya ay nagtungo na siya sa kusina upang magluto. Mahirap na at baka umarangkada na naman ang bibig ng madrasta niya.

“I'm just admiring him, pare. Ang cute kasi, eh. And I musst say, He's really a good dancer,” natatawang paliwanag ni Chester kay Jun. Nasa Tavern sila at nagkayayaang mag-inuman.

Napansin pala nito ang ginawa niyang pagmamasid kay Uno noong audition at ngayon ay tinutukso siya nito.

Biglang bumalik sa isip niya ang ginawa ni Uno sa audition. Napaka-graceful gumalaw nito. Matagal na rin simula nang makakita siya ng ganoon ka-talented na sumasayaw na lalaki. So far, si Uno pa lamang ang nakapagpa-impress sa kanya nang ganoon.

“Bro, mamili ka na ng seseryosohing lalaki. You can't jump from one bed to bed forever,” payo ni Jun.

“I'm not, okay. Sila lang talaga ang lumalapit sa 'kin.”

“I know I've been there, kaibahan nga lang eh mga babae ang lumalapit sa akin,” nakangising wika nito. “Pero ang ibig kong sabihin, matuto ka na sanang tumanggi sa mga lumalapit sa 'yo at mag-stick to one ka na.”

Napangiti si Chester. “Darating din tayo riyan. Sa ngayon, mas-e-enjoy pa ako sa ganitong buhay.”

Napailing na lamang ito.

Napakunot-noo si Chester pagbaba niya ng kotse niya. May guwapong lalaki kasi sa labas ng condominium building niya na ngumiti sa kanya nang makita siya. Mukhang siya ang hinihintay nito. He looked familiar but he could not remember his name.

“Hey, handsome....” anito ka kanya at agad siyang hinalikan sa mga labi.

“Hey....” nakangiting wika niya.

He flashed him with sa flirtatious smile. “'James,' remember? We met last week.”

Napangiti siya. Naalala niya ito. “Yes, James.”

Bahagya itong natawa at lumapit sa kanya. Sabay silang umakyat sa unit niya. For him, that was life at its finest. Sigurado siyang papaligayahin siya ng lalaki ngayong gabi.