Lyrics And Me Chapter 01

“Call me, okay?”

Napipilitang tumango na lang si Chester upang matapos na ang usapan nila ng kanyang latest fling. Wala siyang dapat na ikabahala dahil malinaw naman dito ang real score sa pagitan nila. Iyon nga lang, gusto pa nitong ulitin ang nangyari sa kanila. Pero wala siyang balak gawin iyon.

Tumayo na ito pagkatpos siyang halikan. Umayos siya ng upo at tiningnan ang lalaking naroon sa harap ng salamin at nag-aayos. Malalim na ang gabi at uuwi na ito sa bahay nito. Naroon sila sa condo unit niya nang mga oras na iyon.

Lihim na lang siyang napailing nang maalala niyang hindi na niya matandaan kung ano ang pangalan ng lalaki. Noong isang araw lang niya ito nakilala sa Tavern. He was so game, he was the one who invited him to make out.

Sino ba siya para tumanggi? The man was hot and handsome. Iyong typical na lalaking nakakasama niya. Matangkad, makinis, well defined specs at higit sa lahat, malinis.

“I'll go ahead.”

Napatingin siya sa lalaki na noon ay tapos nang magbihis. Tumango siya.

“Call me,” ulit nito sa sinabi nito kanina. Ngayon ay hindi na ito tipong nakikiusap; parang nag-uutos na.

“Sure baby,” nakangiting wika niya.

Lumabas na ito at naiwan siyang mag-isa roon sa kuwarto niya.

Ipinikit niya ang mga mata. Sobrang napagod siya dahil kanina ay nagkaroon sila ng dalawang TV guesting. Ang isa ay isang talk show at ang isa naman ay isang variety show kung saan binigyan ang banda nila ng tripple platinum award para sa album nilang Hype Unleashed. It was overwhelming, to think na iyon ang unang album nila ngunit grabe ang supportang ipinapakita ng mga tao sa kanila.

Ngayon naman ay pinaghahandaan na nila ang kanilang first major concert. Everything was just perfect. Masaya siya sa nangyayari sa career nila at masaya siya sa mga kaibigan niya --- kahit pakiramdam niya ay napag-iiwanan na siya sa aspetong pag-ibig.

Napangiti si Chester. Ikakasal na si Alex, ganoon din sina Jun at Andy. Mukhang siya na lang ang natitirang single sa grupo nila. Nalulungkot siya, siyempre, lalo na at iniinggit siya ng mga kaibigan niya kung gaano kaganda kapag may tunay ka nang mamahalin at pakakasalan.

Pero ano ang magagawa niya? Sa talagang hindi sa babae tumitibok ang puso niya at hindi pa niya nakikita ang lalaking para sa kanya. Sa ngayon ay nakokontento muna siya sa mga lalaking dumarating at umaalis sa buhay niya. Okay na iyon sa kanya. Wala rin naman siyang maramdamang espesyal sa mga ito.

As far as he could remember, the last time he fell in love was when he was in college. Hindi na iyon nasundan. Ngayong twenty-six years old na siya ay tila lalong umilap ang pag-ibig sa kanya.

He wasn't worried, though. Alam niyang kusang darating iyon. Hindi rin siya atat na magkaroon ng bagong boyfriend. Mas pabor siya kung pa-easy-easy lang ang buhay niya, lalo na ngayong nagsisimula na nilang maabot ang pangarap nilang magkakaibigan para sa kanilang banda. What more he could ask for?

Well, maybe a man that could satisfy him --- emotionally. And a man that would make his heart beat like crazy.

Napailing si Chester. Iyon na yata ang epekto ng mga pinagsasasabi sa kanya ng mga kaibigan niya. Ipinikit na niya ang mga mata, maaga pa ang ensayo nila bukas.

“Saan ka na naman galing?”

Napabuntong-hininga si Uno nang marinig ang tinig ng kanyang tatay. Ang akala niya ay tulog na ito. Dahan-dahan niyang isinara ang pinto at lumapit dito upang magmano.

“Nag-ensayo lang po kami sa gym,” nakayukong sagot niya.

Napailing ito. “Sayaw na naman? Hindi ka na ba talaga matatapos diyan sa pagsasayaw mo?”

Nakayuko pa rin siya at hindi sinagot ang itay niya. Lalo lang hahaba ang sermon nito kung sasagot siya.

“Hindi kita pinagtapos ng kolehiyo para sa pagsasayaw mo. Bakit hindi ka maghanap na matinong trabaho? Wag mong sayangin ang oras mo sa pinaggagagawa mo.”

Nakagat na lamang niya ang ibabang labi niya upang hindi na siya makapagsalita. Wala ring saysay kung sasagot siya at magdadahilan dahil hindi rin naman siya maiintindihan ng kanyang ama.

Tumayo na ito at pumasok sa kuwarto.

Saka pa lamang siya nakahinga.

Pumasok na rin siya sa kuwarto niya at nagbihis. Nahahapong umupo siya sa kama. Palaging ganoon ang sinasabi ng kanyang ama. Wala na itong nakitang maganda sa pagsasayaw niya.

Bakit ba hindi nito maintindihan na masaya siya sa ginagawa niya? Sinasabi naman niya rito na maghahanap din siya ng trabaho.

Natapos siya ng Accounting noong nakaraang taon ngunit hindi pa niya gustong magtrabaho. Mas nag-e-enjoy siyang sumayaw. Hindi rin niya nakakalimutan na may responsibilidad siyang dapat harapin sa pamilya nila. Hindi rin niya masisisi ang kanyang ama kung bakit ayaw na ayaw nito sa pagsasayaw niya. Isa rin kasing mananayaw ang kanyang ina. Iniwan sila nito ng tatay niya noong sampung taong gulang siya dahil mas pinili nitong magtrabaho sa isang teatro na nakabase sa Amerika. Mula noon ay wala na silang balita tungkol dito. Marahil ay wala na talaga itong pakialam sa kanila. Siyempre, nagalit siya sa kanyang ina dahil sa naging desisyon nito. Ngunit nawala na iyon habang lumalaki siya. Hindi rin kasi siya ang klase ng tao na nagkikimkim ng galit. Kahit ano pa ang ginawa nito, ina pa rin niya ito.

Ngayon ay may pangalawang pamilya na ang itay niya. Muli itong nag-asawa noong kinse-anyos na siya. Isang mananahi ang naging asawa nito at nagkaroon ang mga ito ng dalawang anak na lalaki. Anim na taong gulang ang panganay na anak ng itay niya sa pangalawang asawa nito at limang taon naman ang bunso. Malapit siya sa mga kapatid niya ngunit hindi sa ina ng mga ito.

Masama kasi ang ugali ng madrasta niya at mabigat ang dugo nito sa kanya. Madalas siyang paringgan nito na kesyo pinagtapos na nga siya ng kolehiyo ay wala pa rin siyang maitulong sa mga ito. Hindi iyon totoo. May iniaabot din naman siya sa mga ito mula sa pagsasayaw niya. Kapag may piyesta ay madalas na kinukuha ang grupo nila upang sumayaw. Minsan ay sumasali siya sa mga dance contest kasama ang isang malapit na kaibigan niya.

Noong nag-aaral pa siya, hindi siya madalas na nanghihingi ng pera sa itay niya. Ayaw niyang makarinig ng mga patutsada mula sa asawa nito. Hindi rin sila mayamn upang umasa lang siya sa mga ito. Driver ng dlivery truck ang trabaho ng ama niya.

Humugot siya ng hininga bago nagsimulang magdasal. Pagkatapos niyon ay humiga na siya at pumikit. Dahil sa pagod ay madali siyang nakatulog.

“Ang daya mo talaga, bro. Mag-aasawa ka na talaga?” napapailing na tanong ni Chester sa kaibigan at kabanda niya na si Andy. Naroon sila sa studio nila at hinihintay ang mga kaibigan nila at si Sir Larry dahil may meeting sila para sa kanilang first concert.

“Bro, hindi ko na papakawalan si Emma. Niyaya ko na siyang magpakasal, and she said 'yes,'” nakangiting wika nito.

“Hindi naman maitatago sa aura mo na umoo siya sa 'yo,” natatawang wika niya.

Napatingin siya sa kanyang cell phone nang mag-ring iyon. Nag-excuse muna siya sa kaibigan niya upang sagutin iyon. Ang mommy niya ang tumatawag.

“Hello, Mom?”

“Hijo, congratulations sa album ninyo.”

Mababakas ang kasiyahan sa tinig ng kanyang ina.

Napangiti siya. “Thanks, Mom.”

“Pati ang daddy mo at mga kapatid mo ay masayang-masaya. We know you've dreamed of this.”

“Sabihin mo sa kanila na salamat, 'My. And, guess what? Magkakaroon na kami ng first major concert,” nakangiting pagbabalita niya.

“Really? Oh, God, we're so happy for you and your friends, hijo.”

Patuloy na nagsalita ito kung gaano kasaya sa mga na-achive ng banda nila. Hanggang sa magpaalam ito ay hindi pa rin maalis ang ngiti sa mga labi niya. Alam niyang masayang-masaya ito para sa kanya. Todo-suporta talaga sa kanya ang pamilya niya mula pa nang magdesisyon siyang sumali sa kanilang band kahit sa umpisa ay nagdadalawang-isip siya roon. Ngunit laking pasasalamat niya nang sabihin ng mga magulang niya na walang problema sa mga ito kung magbabanda siya.

Bilang kapalit, tumutulong din siya sa pamamalakad ng negosyo ng pamilya nila, kasama ng nakatatandang kapatid niya. Tatlong mall ang pag-aari ng pamilya nila at nagkalat sa buong Luzon.

Pagbalik niya sa studio ay naroon na sina Jun at Alex kasama ang kanya-kanyang fiancee ng mga ito. Katulad ng inaasahan niya, siya na naman ang naging sentro ng tuksuhan. Ngumiti lang siya at sinabing mas maligaya siya ngayon sa buhay niya --- at iyon naman talaga ang totoo.

“Uno, hinahanap ka ng kaibigan mo!” malakas na wika ng asawa ng itay niya. Nasa likod-bahay siya at naglalaba.

Mabilis na pinunasan niya ang mga kamay at pumasok sa loob.

Sila lang ng madrasta niya ang nasa bahay nang araw na iyon. Nasa trabaho ang kanyang itay at ang dalawang kapatid naman niya ay nakikipaglaro sa kapitbahay.

Nadaanan ni Uno sa kusina ang madrasta niya.

“Baka yayain ka na naman niyang mag-ensayo sa walang-kuwentang pagsasayaw at hindi ka na naman makatulong dito sa bahay,” wika nito.

Hindi na lamang siya sumagot at nagtungo na sa labas. Napailing na lamang siya. Ni hindi man lamang nito pinatuloy sa loob si Macky.

“Halika, pasok ka muna,” yaya niya sa kaibigan niya.

“Naku, 'wag na,” tanggi nito. “Baka lalong magsungit ang dragon sa loob.”

Bahagya na lamang siya natawa sa sinabi nito. “May kailangan ka ba?”

“May audition sa susunod na araw sa recording studio ng Hype. Kailangan nila ng backup dancers para sa concert nila. Mag-audition tayo.”

Napaisip siya. Ang Hype ay ang sikat na banda ngayon sa bansa. Para sa kanya na nangangarap ng isang trabaho na gusto niya, isa iyong napakagandang oportunidad. Wala sigurong masama kung susubukan niyang mag-audition. Ang problema lang ay baka hindi pumayag ang itay niya.

Ah, bahala na.

“Sige,” wika ni Macky.

Nang gabing iyon, nag-ensayo siya kung ano ang sasabihin niya sa kanyang ama. Siyempre, kailangan niyang maging maingat sa pagkumbinsi rito.

Hindi niya mapigilan ang mapasimangot nang makita niyang nasa sla rin ang kanyang madrasta kasama ang itay niya. Nasa kuwarto na ang mga kapatid niya at natutulog.

“Puwede ko po ba kayong makausap, 'Tay?” tanong niya nang makalapit sa mga ito.

Tumango ito.

Nakita niyang umismid ang madrasta niya habang nakatutok ang paningin nito sa telebisyon. Sa palagay niya ay may ideya na ito kung ano ang sasabihin niya sa kanyang ama.

Umupo siya. “May audition po kasi sa susunod na araw para sa kukuning dancers sa isang concert. Gusto ko po sanang subukan,” aniya sa kanyang ama.

Napatingin ito sa kanya. “Sayaw na naman?”

Tumango siya. “Eh, mag-o-audition lang naman po ako. At kung sakaling matanggap ako, last na po 'to , Itay. Hindi n'yo na po ako makikitang nagsasayaw. Maghahanap na po ako ng trabaho pagkatapos nito.” Puno ng pagsusumamo ang boses niya. Kusa na lang iyong lumabas sa bibig niya para makumbinsi niya nang mabuti ang ama. Siguro pagkatapos niyon ay maghahanap na siya ng trabahong gusto ng ama.

Hindi ito nagsalita.

“Sige na naman, 'Tay. Last na ho talaga.”

“Naku, hindi ka naman makakapasa riyan sa sinasabi mong audition kaya mabuti pa ay huwag ka na lang sumali at atupagin mo na lamang ang paghahanap ng trabaho na may magandang sahod at nang makatulong ka naman dito,” litanya ng madrasta niya.

Hindi na lamang niya pinansin ang deretsahang pagmamaldita nito sa kanya.

“Hilda...” anang ama niya. Kapag ganoon ang madrasta niya ay sinasaway ito ng kanyang ama. Iyon nga lang, minsan ay hindi talaga napipigil ang bunganga ng babae.

“'Tay, sige na naman,” pamimilit niya.

Bumuntong-hininga ito. “Papayag ako sa gusto mo, pero tuparin mo ang sinasabi mo na huli na 'yan.”

Napangiti siya sa narinig. “Naku, salamat po. Itay. 'Wag po kayon mag-alala, tutuparin ko po ang pangako ko.”