Chasing A Prince - Chapter 04

“What's wrong? Kanina ka pa tahimik, ah?” nagtatakang pukaw ni JM kay Enzo. Pabalik na ang grupo nila sa Manila at halos lahat ng mga kasama nila ay nakatulog na dahil sa pagod dulot ng activity nila. Tanging sila lamang ni JM at ang piloto ang gising.

Nakangiting tiningala niya si JM. “Nothing,” ang matipid na saad niya.

“Hindi yata ako sanay n tahimik ka. Akala ko pa naman ay makakabuti sa 'yo ang activity na ito.”

“Nakabuti naman talaga,” tugon niya kay JM. “I just realized something.”

“Ano? Iyong hindi ka dapat matakot sa dilim?” tanong ni JM.

Heto na naman sila sa paniniwala nitong may achluophobia siya. “Hindi iyon.”

Eh, ano pala?” makulit na tanong nito.

“Akin na lang 'yon,” nakangiting wika ni Enzo.

Sumimangot ito. “Nah! Kailan ka pa nagtago ng saloobin sa akin?”

Pinisil niya ang ilong nito. “Hindi naman puwedeng lahat na lang ng bagay tungkol sa akin, alam mo.”

Pinalis nito ang kamay niya at saka umayos ng upo. “Problem?” Ngumiti lang siya rito. “Come on, tell me,” udyok pa nito sa kanya.

“Wala nga, ang kulit mo talaga, JM. Gusto ko nang matulog. Can I use your shoulder as my pillow?” malambing na tanong nito.

“Enzo, ano'ng problema?” balik-tanong nito.

Ikaw! Ikaw, JM, ang problema ko. Ang problemako ay mahal kita pero hindi ko alam kung paano ko pa pakikitunguhan 'tong puso kong baliw na baliw sa 'yo, pero hindi mo naman magawang pansinin.

“Wala nga. Naninibago na ako sa 'yo ha? Ang bait mo yata sa akin ngayon?” ngumiti pa siya rito.

“Kailan ba ako naging salbahe sa 'yo?” kapagkuwan ay tanong nito.

“Tinatanong mo pa? Araw-araw mo kaya akong sinusungitan,” sabi ni Enzo. Ipinikit na niya ang mga mata at gusto na niyang matulog dahil sobrang napagod siya sa ginawa nilang activity.

“Pero wala ka namang pakialam kahit masungit ako, di ba?” tanong pa ni JM.

“Hmmm...” Isiniksik pa niya ang sarili sa katawan ng binata. Naramdaman din niyang bumalot ang isang braso nito sa kanya. “Ang bango mo naman, JM. I love your scent,” inaantok nang saad niya.

“Just my scent?”

“Everything. I love everything about you,” aniya at tuluyan na siyang hinila ng antok.

“Tita, thank you nga po pala roon sa ham quiche na pinadala n'yo sa akin. Ang sarap. The best.” Kasalukuyang nasa opisina si Enzo at gumagawa ng article tungkol sa recent spelunking activity niya nang maalala niyang hindi pa nga pala siya nakakapagpasalamat sa mama ni JM dahil sa pinadala nitong pagkain sa kanya. Nakasanayan na niya na lagi siyang pinadadalhan ng ginang ng specialty nito. At sa tuwina ay si JM ang taga-abot niyon sa kanya.

“Kailan 'yon, hija? Hindi ko pa ulit naiisipan gumawa ng quiche,” nagtatakang saad naman ni Tita mula sa kabilang linya.

Kahit siya ay tila naguluhan rin. Kanino pala galing ang quiche na kinain niya habang patungo sila sa Palawan.

“Tita, may memory gap ka na, sign of aging 'yan,” pagbibiro ni Enzo.

“Wala talaga akong matandaan tungkol sa tinutukoy mo,” tugon ng ginang.

“Yon pong ipinaabot n'yo kay JM noong nag-spelunking kami last week,” pagpapaalala niya.

“Wala kami sa bahay last week, nasa Bacolod kami ng Tito mo para bisitahin ung farm.” May nabiling lupain sa Bacolod si JM at ginawang coconut plantation upang may mapaglibangan naman ang mga magulang nito.

“Po?” gulat na tanong niya.

“Baka si JM ang gumawa ng quiche na sinasabi mo. Nagpaturo siya sa akin kung paano gumawa ng favorite mong quiche bago kami pumunta sa Bacolod ng Tito mo.”

Napangiti siya nang pagkaluwang-luwang dahil sa narinig niya mula sa mama ni JM. Lokong JM, ito pala ang gumawa ng ham quiche niya. Bakit idinahilan pa nitong ipinabibigay iyon ng mama nito sa kanya.

“Naku, Tita, ba-bye na po muna. Magtutuos muna kami ng anak n'yo,” paalam agad niya sa ginang.

Narinig niya ang pagtawa ng mama ni JM sa kabilang linya bago ito nagpaalam din sa kanya. Napagpasyahan niyang puntahan si JD sa opisina nito. Alam niyang hindi sapat ang dahilan niya upan gambalain ang binata sa kung ano mang ginagawa nito. Subalit hinding-hindi niya palalampasin ang pagkakataong iyon na puwede niya itong tuksuhin sa ginawa nito para sa kanya.

Tuwing makakadiskubre kasi siya ng mga bagay na ginagawa nito para sa kanya ay hindi siya nagmimintis na tuksuhin ito. Natutuwa kasi siyang makita ang nabibiglang reaksiyon nito. Dahil sa mga ganoong sandali ay nagkakaroon siya ng pagkakataong mag-ilusyon na gusto rin siya ng binata.

“Enzo!”

Nasa tapat na siya ng opisina ni JM nang marinig niya ang pagtawag ng pamilyar na boses na iyon.

“Girl! Nandito ka na pala ulit.” Tuluyan nang naudlot ang plano niyang pagkatok sa pinto ng opisina ni JM pagkakita niya sa kaibigan niyang si Mhelo na kapatid ni JM.

Isa nang international photographer si Mhelo at palipad lipad na lang ito sa iba't ibang bansa para sa mga photo exhibit nito. Ito rin ang master photographer ng GQ magazine for bachelors section.

“Oo, kadarating ko lang. Dumiretso na ako rito para alamin kung effective ba 'yong spelunking activity n'yo. Sa tinagal-tagal nating magkaibigan hindi ko man langnalaman na may achluophobia ka rin pala.”

“Ha?” nalilitong bulalas ni Enzo.

“Nabanggit na sa akin ni Kuya JM 'yong tungkol sa recent activity n'yo. Nakagalitan pa niya ako. Bakit daw hindi kita isinama noong unang beses ako mag-spelunking. Eh, di sana sabay na tayong nakarecover.” Napatunganga na lamang siya rito. Hindi kasi niya inaasahan na maririnig ang tungkol sa bagay na iyon dito.

“Friend, ano.... Ang totoo niyan ay wala naman talaga akong achluophobia. Pinabayaan ko na lang na isipin ng kuya mo para sumama siya sa pag-i-spelunking namin,” pag-amin ni Enzo. Kompiyansa siyang magtapat kay Mhelo dahil sigurado siyang hindi siya nito ibubuking sa kuya nito.

Nabigla ito sa sinabi niya. “What?!”

“Well, ganyan talaga, friend. Gusto kong makasama ang kuya mo, at wala akong choice kundi ang magsinungalin,” nakangising saad niya sa kaibigan.

Inirapan lang siya nito. “Ewan ko lang kung makangisi ka pa nang ganyan kapag nalaman niya ang totoo. Naku, ingatan mong huwag niyang malaman, kung hindi katapusan na ng maliligayang araw ng pagpapantasya mo sa kanya.”

“Huwag ka nga.” Tinampal niya ito sa braso nito. “Di naman niya malalaman kung hindi mo sasabihing nagpanggap lang akong may---”

Nahinto siya sa pagsasalita pagkatapos niyang malingunan ang lalaking tumikhim mula sa pasilyo. Halos lumuwa ang mga mata niya nang makitang si JM ang naroon. Kahit si Mhelo ay tila nagulat at nag-alala rin.

“How long have you been there?” nagkandautal na tanong ni Enzo.

“Long enough to hear everything,” walang emosyong saad nito. “Bumalik ka na sa trabaho mo. Hindi ito oras ng pakikipagtsismisan,” sabi lang nito at naglakad na papasok sa loob ng opisina nito.

Sinundan niya si JM sa lob. “JM....” Napakagat labi siya. Ano ang sasabihin niya? He hust heard everything. At mismong bibig pa niya naggaling.

“Ano pa'ng ginagawa mo rito? Hindi ba dapat nagtatrabaho ka sa opisina mo?” paninita nito sa kanya.

Nanatili lang siyang nakatayo sa harap ng mesa nito. Hindi naman minamadali ang trabaho niya dahil isang article na lang ang kulang niya. Patapos na rin ang mga ine-edit niyang write-ups.

“JM 'yong tungkol sa narinig mo—“

“I heard everything and I've learned my lesson,” putol nito sa sinasabi niya.

“JM naman. Sorry na,” pangungulit niya rito.

“Bumalik ka na sa trabaho mo. Marami pa akong kailangang gawin.” Iyon lang at inabot na nito ang telepono para tawagan ang kung sino.

Bagsak ang balikat na lumabas siya sa opisina nito. Ang bilis naman ng karma niya. Minsan na nga lang siya nagsinungaling kay JM, pero agad na siyang naparusahan.

Hindi na nakagawa pa ng article si Enzo kaya inabala na lang niya ang sarili sa ibang gawain. Subalit kahit ano yatang trabaho ang pag-ukulan niya ng pansin ay hindi na siya makapagtrabaho pa nang matino. Distracted siya masyado dahil hindi na siya pinapansin pa ni JM. Kahit ngayon na lunchtimenila ay ni hindi siya nito tinapunan ng tingin at basta na lang nitong nilagpasan ang mesa na inookupa nila ni Shay. Sa isang malapit na restaurant sa building ng Santos Media kumakain ang halos lahat ng kapwa niya empleyado.

Gusto sana niyang yayain si JM na sa mesa na lang nila ni Shay ito pumuwesto subalit nag-alangan siya. Baka masopla lang siya nito dahil alam niyang maiinit pa rin ang ulo nito. Narinig kasi niya kanina ang paguusap nito at ng mga satellite engineers nila tungkol sa problema sa communication system ng kompanya.

“Hello,” bati ni Thomas sa kanila ni Shay, at basta na lang ito umupo sa tabi niya. Tinawag nito ang waiter upang mag-order ng pagkain nito. Napakamot na lang siya sa batok niya. Naroon na naman ang makulit na lalaking ito at nakaloloko pang ngumiti sa kanya.

“Shay, palit nga tayo ng puwesto,” baling niya sa katabi na busy na nagsa-soundtrip gamit ang mini iPod nito. Katapat niya ito ng upuan sa mesa. “Shay!” tawag uli niya rito at tinapik na ang kamay nitong nasa ibabaw ng mesa. Kasalukuyan pa nila hinihintay ang mga pagkaing in-order nila kaya pareho silang nakatunganga pa roon.

Inalis ni Shay ang headset nito at binalingan siya.

“Ano 'yon?” tanong nito.

“Sabi ko, palit tayo ng puwesto. Dito ka umupo sa tabi nitong si Thomas.” Binalingan niya si Thomas na nakangalumbaba at nakamasid sa kanya, saka ito inirapan. Subalit tila wala naman iyong silbi sa binata. Hindi pa rin napapawi ang nakakalokong ngiti sa mga labi nito.

“At bakit ko naman gagawin 'yon? Bahala ka na riyan kay Sir Thomas.” Isinalpak uli nito sa tainga ang headset nito.

Nayayamot na inilayo na lang niya ang tingin kay Thomas at hinanap ang kinaroroonan ni JM. Napatayo siya bigla nang mapansin ang isang matangkad na babae na patungo sa mesa ni JM at umupo ito sa tabi ng irog niya.

Ang lakas naman ng loob ng babaeng ito na lapitan ang mahal ko!

Mabilis siyang naglakad patungo sa kinaroroonan nina JM at ng dambuhalang babae. Dambuhala kasi ang lumuluwa nitong dibdib na sa tingin niya ay sinasadya nitong isayad sa mga braso ni JM habang nagpupumilit na dumikit sa binata. As usual, blangko ang ekspresiyon ni JM, pero kilala niya ang mga lalaki. They can controlled their emotions but they cannot resist temptation. Mahirap nang makit ang JM niya sa mga lumuluwang dibdib ng dambuhalang babae.

“Hi, Miss?” bati ni Enzo rito nang makalapit siya sa mga ito.

Pinagtaasan siya nito ng isang kilay. But he didn't mind. “And who the hell are you?”

The hell, the hell, ka pa riyan! Ingudngod ko kaya ang mukha mo sa wash sink ng restaurant na 'to?

“I'm Enzo, ay boyfriend ko 'yan.” Inginuso niya si JM na mukhang wala namang pakialam. “Nagkamali ka yata ng mesang pinuntahan,” mataray na ring saad niya.

“Boyfriend? Talaga? Eh, bakit do'n ka sa table na 'yon nakapuwesto kanina?” Itinuro nito ang mesa nila ni Shay. “Baka naman ikaw ang nagkakamali ng mesang pinuntahan?”

“Aba't ang babaeng 'to? May misinderstanding lang kami kaya hindi kami magkasama sa iisang mesa. At sino ka ba, ha?”

Napasinghap ang babae nang bigla na lang hablutin ni JM ang mga braso ni Enzo at iginiya siya patungo sa kabilang mesa. “Napakaingay mo talaga. Wala ka nang pinipiling lugar. Kahit saan ka yata naroroon, basta't gusto mong gumawa ng eksena ay gagawa ka,” sikmat nito sa kanya.

“Ang babae kasing 'yon, nilalandi ka pa. Wala nang ginawa kundi idikit ang dambuhala niyang dibdib sa braso mo. At enjoy na enjoy ka naman sa ginagawa no'n. Sino ba 'yon, ha?” pakiwari niya ay umakto na naman siyang jealous na karelasyon nito.

“Hindi ko kilala. Bigla na lang siyang sumulpot sa mesa ko,” tugon nito. Ni hindi nito pinuna ang mga inaarte niya. Mukhang nasanay na itong binabakuran niya ito sa mga babae at baklang nais lumandi rito. Malamang din, kahit hindi nito sabihin ay ipinagpapasalamat nito ang mga pinaggagagawa niya. Wala naman kasi itong pakialam sa mga babaeng lumalapit dito dahil ang nag-iisang priyoridad nito s buhay ay ang pagpapayaman at pagpapaunlad sa Santos Media. Samakatuwid, negbe-benifit din ito sa mga pinaggagagawa niya kung kaya hindi na rin ito umaangal.

“Bakit hindi mo siya pinaalis kung hindi mo naman pala kakilala?” pagmamaktol ni Enzo.

“I can't be rude to her.”

You can't be rude to a stranger like her, pero sa akin na matagal mo nang kakilala, okay lang na maging rude ka? Wait, kakilala? Oo nga pala, isa nga lang pala siyang kakilala. At ano naman itong ipinag-aarte ng puso niya?

“At hindi naman siya nanggugulo,” dugtong pa ni JM.

“Hindi siya nanggugulo o nagugustuhan mo ang ginagawa niyang paglalandi sa 'yo?”

Hindi na ito nag-abalang sagutin ang tanong niya ng dumating na ang mga order nitong pagkain maging ang mga order nilang pagkain. Nilingon niya sina Shay at Thomas, kumakain na rin ang mga ito. Marahil ay si Shay ang nagsabi na doon na lang ihatid ang pagkain niya, basta na lang kasi niya itong iniwan sa mesa nila. Pero mukhang nakabuti naman ang ginawa niya dahil ito na ngayon ang kinukulit ni Thomas. Gusto niyang mapailing. Mukhang magkakaroon na rin ng kuwento ang dalawa, palagi na lang kasing nag-aaway ang mga ito. At sa tingin niya ay nagbabago na si Shay, hindi na kasi tulad ng dati ang pananamit nito. May pagka-feminine na ang mga isinusuot nito ngayon, hindi tulad ng dati na brusko pa yata sa mga staff nilang lalaki ang dating nito.

“Ano pa bang nililingon-lingon mo riyan? Kumain ka na nga,” narinig niyang utos sa kanya ni JM.

Sinunod na lamang niya ito at tahimik na sinimulang lantakan ang pagkain niya.

Hanggang sa matapos silang kumain ay hindi na sila nag-usap pa dahil maya't maya na itong nakikipag-usap sa kug sino-sino gamit ang cell phone nito.