Chasing A Prince - Chapter 01

“Bakit ka ba tingin nang tingin nang tingin nang tingin sa akin?”

“Masama bang tumigin sa 'yo?”

“Ayoko nang tingin ka nang tingin nang tingin sa akin.”

“Bakit ka namumula?”

Napapangiti na lang si Enzo habang pinagmamasdan at pinapakinggan ang away ng dalawang bata na sina Arianne at Josh Marvin – kung away ngang maituturing iyon. Para kasi sa kanya ay kakilig-kilig ang sagutan ng dalawang bata tuwing maghaharap ang mga ito.

Arianne was JM niece while Josh Marvin was her only nephew, mga babae na kasi ang anak ng isa pa niyang kapatid. Kapag nais niyang pumunta sa bahay nina JM ay isinasama niya si Josh Marvin para may alibi siya tuwing pupunta roon. Ayon kasi sa mga magulang ng kaibigan niyang si Mhelo, kapag hindi raw niya ipinapasyal doon ang pamangkin niyang si Josh Marvin ay hinahanap ito ng batang babae. Arianne was the first grandchild of Santos Family na bunga ng early pregnancy ng kasintahan ng isang kapatid nina Mhelo at JM. Gayunman, labis ang pagmamahal ng mga ito sa bata.

Si Mhelo ang nagbigay ng pangalan ni Arianne, and he did the same for Josh Marvin. Nakialam siya sa pagbibigay ng pangalan sa kanyang pamangkin. At dahil sa haling na haling siya kay JM na iniirog ay ibinatay niya ang pangalan ng pamangkin dito. Alam kasi niya na hindi siya magkakaroon ng anak.

“Hindi ako namumula. Maganda lang talaga ang cheeks ko sabi ni Mommy at Lola at ni Tito Mhelo,” narinig niyang tugon ni Arianne.

“Sa'n ang mommy mo? Wala ka namang mommy,” pang-aasar ni Josh Marvin. Alam kasi ng pamangkin niya na iniwan si Arianne ng mommy nito.

Umiyak si Arianne. Dadaluhan na sana niya ang dalawa nang marinig niya na inaalo na ito ng pamangkin niya.

“Sorry na, binibiro lang naman kita.” Hinaplos ni Josh ang likod ni Arianne. “Halika, sakay ka sa likod ko, bibili kita ng ice cream do'n sa labas.”

“Totoo?” nagningning ang mga matang tanong ni Arianne.

“Oo. Basta huwag ka nang iiyak, ha?” Bumaling sa kanya si Josh. “Tito, do'n lang kami sa labas ng gate. Bibili kami ng ice cream,” paalam sa kanya ng pamangkin.

Ngumiti at tumango siya rito. “All right. But don't go too far, okay?”

Sabay na tumango sa kanya ang dalawa at nag-piggyback ride na si Arianne kay Josh. Napabuntong hininga na lamang siya habang pinapanood ang mga ito. Mabuti pa ang mga bata, kay daling magkasundo. Kay daling mabasa ang mga damdamin. Hindi tulad nila ni JM, mga gurang na, pero hayun at hindi pa rin magkasundo. Hindi nga niya maunawaan kung tanga lang ba si JM o talagang bato ito dahil hindi man lang nito pinapansin ang damdamin niya para dito. Guwapo naman siya, fit at matalino. Pero wala pa rin itong ginagawang aksiyon para ligawan siya, rather, sagutin ang pagsinta niya.

Walong taon na nanliligaw si Enzo kay JM, pero wala pa ring magandang improvement ang pagpapa-cute niya sa lalaki. Sa buong panahon ng pag-aaral niya ay wala na siyang ginawa kundi bakuran ang lalaki sa mga babae at bading na nagkakadarapa dito, patuloy pa rin siya sa kanyang ginagawa. Pinagtatawanan na nga siya ni Mhelo pero hindi niya iyon alintana. Wala na siyang pride sa ginagawa niyang pangangalandakan ng pag-ibig niya para kay JM. Aanhin niya nag pride kung mawawala naman sa kanya ang lalaking sinisinta?

Sabay silang nagtapos ni JM sa pag-aaral sa iisang university. Naging ka-year level nila ni Mhelo si JM dahil dalawang taon itong huminto sa pag-aaral nang bumagsak ang kabuhayan ng mga ito.Ngunit nagsikap si JM na makapagtapos at magtagumpay sa buhay. Ngayon nga ay nasa magandang estado na muli ang pamumuhay ng mga Santos.

Sa media company rin ng mga Santos niya napiling magtrabaho kahit kailangan din siya ng pamilya niya sa food business nila. Wala sa pagnenegosyo ang hilig niya. Ang pagiging writer ang totoong passion niya. Kaya ngayon, sa edad na biente-singko, isa na siyang head editor and writer ng GQ magazine --- ang magazine line ng mga Santos Media na pansamantalang pinamamahalaan ni JM.

Dahil panganay na apong lalaki si JM, sinubukan ng lolo nitong ipahawak dito ang media company na iyon na minsan ng tinanggihan na ama ng binata. Iyon ang heritage company na pamilya ng mga ito. At kasalukuyan pang pinag-aaralan ng lolo nito kung dito na ba tuluyang ipapasa ag buong pamamahala sa kompanya. May kaagaw kasi ito sa posisyon, ang pinsan nitong si Thomas. At kaagaw rin ni JM si Thomas sa puso niya kung sakaling makipag-agawan si JM.

Nililigawan siya ni Thomas, pero palagi niyang ipinangangalandakan na si JM ang mahal niya. Hindi nga lang iyon pinapansin ng mga ito, lalo na si JM. Kaya sa huli, panay pa rin ang paglalandi sa kanya ni Thomas. Pero ano man ang gawin ni Thomas na panunuyo ka kanya ay wala iyong silbi dahil sa isa lang ang laman ng puso niya, si JM. Patuloy pa rin siyang maghihintay na dumating ang araw na papansinin din siya nito. Nakadagdag pang pampatibay ng loob niya ang pagpunta nilang tatlo nila Mhelo at Andrew sa isang psychic na nagngangalang Elsie.

“Mahal ka rin ng lalaking mahal mo. Hindi niya iyon aminin sa 'yo pero darating ang araw na bababa siya sa pedestal na kinaluluklukan niya para hingin ang kamay mo. Sa nase-sense ko kasi, may silent communication na kayo ng lalaking ito.”

Napangiti siya pagkatapos maalala ang sinasabing iyon ni Elsie.Ang hindi lang niya maunawaan ay kung ano ang tinutukoy nitong silent commitment daw nila ni JM. Paanong nagkaroon sila ng silent commitment, kung ang tingin sa kanya ni JM ay tinik sa buhay nito. Parati kasi niyang pinakikialaman ang buhay nito, lalo na pagdating sa mga babaeng umaaligid dito.

“Ano na naman ang ginagawa mo rito?”

Napalingon siya sa nagsalitang si JM. Hayun na naman ito, lagi na lang nakasimangot kapag dinadalaw niya ito sa bahay.

“Na-miss kasi kita, JM sweetheart. Dalawang araw kang wala sa office. Nag-aalala ako sa 'yo na baka lumala na pala ang sakit mo.”

Dalawang araw itong hindi nakapasok sa opisina dahil natrangkaso ito. At dahil Linggo nang araw na iyon, dinalaw na lamang niya ito. Hindi na siya makapaghintay hanggang sa kinabukasan para muling masilayan ang kagwapuhan nito.

Dahil kaibigan niya si Mhelo ay naging close na rin isya sa pamilya nito kaya ayos lang kahit maglabas-masok siya sa villa ng mga Santos. Kakapasok lamang sa loob ng mama ni JM nang iwan sa kanya ng ginang ang dalawang bata para tawagin ang binata at labasin siya roon sa garden.

“Magaling na ako. Pero siguradong mabibinat ako dahil sa dal-dala mo na namang complaint sa trabaho mo.” Nakasimangot na naghila ito ng upuan, saka umupo. “What now?”

Napangiti si Enzo. Kabisado na talaga siya nito. Tuwing dadalaw siya roon ay hindi na siya nawalan ng hihilingin dito na may kaugnayan sa kanyang trabaho. Pero ang totoo ay paraan lang naman niya iyon para hindi gaanong nakakahiya na siya pa ang dumadayo sa bahay ng mga ito. At kahit naiinis ito sa mga complaint niya ay pinagbibigyan pa rin siya nito sa bawat hilingin niya.

“May hihilingin sana ako sa 'yo.”

“Palagi ka namang may hinihiling sa akin. Ano na naman ba 'yan?” tanong ni JM.

“Ang sungit,” nakangusong sabi ni Enzo.

“Matagal na. So, ano nga 'yon?” balik ni JM.

Ngumiti muna si Enzo nang ubod tamis kay JM bago nagsalita. “Puwede ka bang sumama sa amin na mag-spelunking sa Palawan?”

Ang spelunking ay isa sa mga latest activity na ipi-feature nila sa GQ para sa sports section nila na pinangalanan nila na E&E o Explore and Experience. Wala silang available writer kaya wala siyang choice kundi siya ang gumawa ng project.

“Bakit naman ako ang sasamang mag-spelunking? Trabaho mo 'yan. Dapat lang na ikaw ang tumapos niyan,” tanggi ni JM.

Eh, kasi... ano... First time kong papasok sa kuwebang madilim, tapos halos puro lalaki pa ang mga makakasama ko. Natatakot kasi ako. Paano na ang puri ko kapag sinaniban ang mga kasama naming lalaki ng masasamang ezpiritu na naninirahan sa loob ng kuweba?”

Tumahimik si JM. Mukhang pinag-iisipan nito ang mga sinabi niya. Mabait naman ang mga staff na makakasama niya. Pero siyempre, kailangan niyang magdrama para mapasunod ito. Unang beses siyang sasabak sa pag-e-explore sa likas na yaman ng bansa at nais niya na sa lahat ng bagay na susubukan niyang pasukin ay kasama niya si JM.

“Lalaki rin ako. Bakit ako ang niyayaya mo?” kapagkuwan tanong nito.

“Alam ko naman na wala kang pagnanasa sa akin kaya nakakasiguro akong safe ako kapag kasama ka. Kaya sige na, sumama ka na. Isa pa, kung ikaw naman ang gagahasa sa akin, okay lang, hindi ako sisigaw.” Sinundan pa ito ni Enzo ng halakhak ang mapansing napanganga si JM sa mga pinagsasasabi niya. Sanay na siya sa ganoong mga reaksiyon nito.Tinatablan din naman siya ng hiya sa pagiging blunt niya rito. Kaya para hindi naman maging awkward ang mga sandali sa pagitan nila ay idinadaan na lang niya sa pagbibiro ang pagtatapat niya ng damdamin sa lalaki.

“Shut up!” asik ni JM. “Hindi ako sasama. Mukhang ang puri ko ang manganganib kapag sumama ako,” seryosong saad nito.

Napangiti si Enzo. Napakaguwapo talaga nito. Kahit nakasimangot at halos mag-isang linya na lang ang mga kilay nito ay guwapo pa rin ito sa paningin niya.

Hay! Ang gandang lalaki mo talaga, mahal. Gusto na kitang halayin sa isip ko. Huwag kang sumimangot, lalo mo lang ako napapaibig, aking prinsipe.

“Ang arte mo naman!” kapagkuwan ay saad ni Enzo. “Kailangan ko lang talaga ng kasamang mapagkakatiwalaan. Alam mo kasi, takot akong sumabak mag-spelunking. Madilim sa mga kuweba paano kung lumindol? O kaya biglang tumaas ang tubig? Baka kami malunod sa loob ng kuweba. O kaya---”

“Magtapat ka nga sa akin, Enzo. May achluophobia ka ba?” putol nito sa paglilintanya niya.

“Ha?”

“Ganyan ang epekto ng dilim kay Mhelo dahil may achluophobia siya. Kung ano-ano ang naiisip n'on kapag madilim hanggang sa mag-freak-out na siya.”

“Ah...” Ano ang sasabihin niya? Wala naman siyang ganoong phobia. Kung ano-ano lang naman ang sinasabi niyang alibi dito para samahan siya nito sa proyektong iyon. “Eh kasi... Hahanap na nga lang ako ng ibang gagawa sa project na 'yan. Makikipagpalit na lang ako sa mga writer natin,” nakasimangot na saad ni Enzo. Mukhang mahuhuli pa siya nito na nag-aalibi lang siya kung ipipilit pa niyang samahan siya nito.

“The best ang spelunking para sa mga may claustrophobia at achluophobia. Ginawa na 'yan minsan ni Mhelo. So, you's better deal with it.”

“Pero---”

“Kung nalaman ko nang mas maaga ang kondisyon mo na 'yan, sana pinasama na kita kay Mhelo noon. Teka bakit nga ba hindi ko agad nalaman 'yan?” tanong ni JM sa sarili.

Hindi nakaimik si Enzo. Eh, kasi, wala naman talaga akong achluophobia. Bakit ba biglamong naisip 'yan?

“Sasamahan ko kayong mag-spelunking kung nag-aalala ka pa rin. That activity will help you a lot.”

“Talaga?” hindi makapaniwalang tanong ni Enzo. Ibig ba nitong sabihin ay pumapayag na itong sumama sa kanilang mag-spelunking?

“Oo. Kailan ba ang punta n'yo sa Palawan para naman maayos ko ang schedule ko?”

“Totoong gagawin mo 'yon para sa akin, JM sweetheart?” Pakiramdam niya ay nagningning ang mga niya.

“Kailangan kong sumama para tumuloy ka sa activity na iyan. At nang maka-get over ka na rin sa takot mo sa dilim. Hindi ko alam na katulad ka ni Mhelo na nagpi-freak-out kapag nawawalan ng power sa gabi.”

“Ha?” naguguluhang tanong ni Enzo.

“Iyong achluophobia mo ang tinutukoy ko. Kaya nga tumuloy ka sa activity at sasamahan na nga kita, ano pa ba'ng gusto mo?” paliwanag ni JM.

Hindi na si Enzo nakaimik. Kapag itinama pa niya ang maling akala nito, malamang na hindi na ito sumama. Pagkakataon na niyang makasama sa isang adventure si JM. Posibleng makatsansing pa siya rito. At kapag binago pa niya ang maling akala nito, mawawalan na siya ng pagkakataong makasama ang kanyang irog --- sa isang madilim at malamig na kuweba.

Napangisi siya sa naisip. Hahayaan na nga lang niya ito. Magpapanggap na lang siya na takot sa dilim para makayakap siya rito. Maraming plano ang naglalaro sa isip niya nang tapikin siya ni JM.

“Ano'ng inginingiti mo riyan? Mukhang may masama na namang naglalaro sa isip mo, ah. Don't ever think of bringing Thomas into the activity, or else, magba-back-out ako kahit nasa site na tayo,” banta ni JM.

Ano raw? Bakit nadawit si Thomas? Wala naman talaga siyang balak na paeksenahin ang pinsan nitong mahangin sa activity nilang iyon. Gusto niyang masolo ang binata at hindi iyon mangyayari kapag nasa paligid si Thomas. Kung hindi man lalayo si JM sa kanya, mag-aaway lang ang magpinsan sa mga walang kakuwenta-kuwentang bagay.