Chasing A Prince - Finale

“Sigurado ka ba na ito talaga ang gusto mong gawin, Enzo?”

Kasalukuyang nag-aayos ng mga gamit sa opisina si Enzo habang hindi magkamayaw sa pagtatanong ang kaibigan niyang si Mhelo. Naroon din si Andrew na kinaray-karay pa ni Mhelo dahil sa biglaang pagre-resign niya sa Santos Media. Iniisip marahil ng dalawa na magagawa nitong baguhin ang naging desisyon niya kung pagtutulungan siyang kumbinsihin ng mga ito.

“I'm one hundred percent sure I want to do this,” saad pa niya.

“Pero hindi pa naaaprobahan ni Kuya ang reisgnation mo,” sabi ni Mhelo.

“Wala naman akong kontrata s kompanya. So then, it's as clear as day that I can leave the company anytime I want to. And no one can stop me.”

“Kahit na si JM?” sabad na tanong ni Andrew.

Napahinto siya sa pagsasalansan ng mga gamit niya sa kahon. “Yes, kahit na si JM,” kalmanteng tugon niya sa mga ito, subalit ang totoo ay gusto na talagang magwala ng puso niya. He always had that effect on him. Marinig lang niya ang pangalan ng binata ay hindi na magkamayaw ang dibdib niya. And he hated it, that he couldn't escape from that truth.Kaya nga nais na lang niyang lumayo rito. Dahil kung mananatili pa siya sa lugar kung saan ay naroon din ito ay baka tuluyan na siyang mapulbos.

“Ano'ng nangyari? Sino ka? Ano'ng ginawa mo kay Enzo? Nasaan na ang kaibigan namin?” eksahedorang pahayag ni Andrew.

Malungkot na ngumiti lang siya.

“It's not you. Nasaan na ang malakas na fighting spirit ng astig at maingay naming kaibigan?” tanong naman ni Mhelo.

“Mga luka-luka!” Pinilit niyang pasiglahin ang boses. “Kailangan lang talaga ako sa family business namin. After what happened to my dad, I couldn't imagine kung mauulit uli iyon. Kaya naisip kong tumulong na rin sa pamamahala ng mga negosyo para naman mabawasan ang trabaho ni Daddy.”

“That a weak alibi. Alam nating lahat na suportdao ka ng buong pamilya mo kung ano man ang gusto mong gawin. Iyong tungkol naman sa kondisyon ng daddy mo, kayang-kaya 'yong gawan ng paraan ng mga kapatid mo.”

Hindi siya nagsalita. Tama naman kasi si Mhelo. Kailanman ay hindi siya pipilitin ng pamilya niya na magtrabaho sa kompanya nila kung hindi buo ang loob niyang pumasok doon.

“What's the real problem, friend?” Inabot siya ni Andrew at pinaupo sa couch sa loob ng opisina niya.

He sighed. “Gusto kong magbagong buhay. I want to move on.”

“Hindi ka naman kriminal kaya wala kang dapat na baguhin sa buhay mo,” sambit ni Mhelo.

Tinapunan niya ito ng masamang tingin. “You two, you know what I mean.”

“So, this is all about JM, right?” ani Andrew.

“Exactly.”

Magsasalita pa sana ang mga ito nang bigla na lang pabalagbag na bumukas ang pinto ng opisina niya at iniluwa niyon ang madilim na anyo ni JM.

“Guys, can you leave Enzo and I alone?” utos nito sa dalawa niyang kaibigan.

Tumango ang dalawa at lumabas na ng opisina niya. Siya naman ay ipinagpatuloy na ang pagsasalansan ng mga gamit niya.

“What is this all about, Enzo?” Bakit ka magre-resign?”

Marahas na ibinagsak ni JM ang isang papel sa ibabaw ng kanyang mesa. Surely, it was his resignation letter that he left on his table this morning.

“Nabanggit ko diyan ang dahilan ko, Mr. Santos.”

“Mr. Santos? What happened to 'JM sweetheart?'” tanong ni JM.

Napalingon siya rito. Was he trying to tease him? No, probably not. He was actually mocking him. Mainit na naman ang ulo nito, at hindi niya alam kung bakit. Dahil ba sa mga maiiwan niyang nakabinbing trabaho? Tatapusin at aasikasuhin naman niya ang mga iyon bago tuluyang lisanin ang kompanya. Ngayon, ang gusto lang muna niyang gawin at mag-impake at iuwi na lang ang mga trabaho niya. Ayaw na niyang manatili sa lugar na iyon, sa lugae kung saan nabuo ang napakaraming alaala niya rito. And he doubted whether he'd be able to escape from the ghost of his memory. He will definitely linger in his mind and heart. Parang gusto na tuloy niyang magkaroon ng selective amnesia para malimot niya ang mga iyon, para makalimutan na agad niya ito.

“I'm not going to call you that again, Sir. Pasensiya ka na sa lahat ng trouble na idinulot ko sa 'yo sa mahabang panahon ---”

“What are you talking about, Enzo? Puwede bang linawin mo? I'm starting to get pissed off with what I'm hearing from you, right now!”

“All right!” he snapped. Bakit ba kasi ang manhid-manhid ng lalaking ito? “Gusto mo nang malinaw? Sige lilinawin ko... I want to move on. Even it if means getting away from you. Pagod na kasi ako, JM. For the past eight years, I've been standing around and waiting for you to love me back. Because I love you so much. Hindi ko kailanman naisip na isuko ka dahil hindi mo naman ako pinagbawalang lumapit sa 'yo. Hindi ako nawalan ng pag-asa na darating ang araw na bubuksan mo rin ang puso mo para mahalin ako, John Michael.”

He could no longer keep his tears from streaming down his face. He stepped forward to grab him but he flinched. Hindi niya kailangan ang awa nito.

“Lalayo na lang ako sa 'yo, hindi dahil galit ako na hindi mo ako nagawang mahalin. I don't have the right to be mad. It's just that I realized, I've been waiting for you for such a long time. I've been waiting for you to put me in my place because I can't figure out where it is. You didn't say anything, you just let me do all of those stupid things. And now I think, I've stood around and waited long enough, it might be the time for me to start walking away from you. Ang tanga ko 'no? Ang tagal ko bago na-gets ang ibig sabihin ng pananahimik mo.” He gave him sa bittersweet smile. “I don't want to be your friend anymore, JM. All I want now is to stop this feeling I have here in my stupid heart. I want to let go of you and stop myheart from loving you.”

Pinahid niya ang kanyang mga luhang hindi maubos-ubos at saka ipinasyang talikuran ito. Kailangan na niyang lumabas sa silid na iyon dahil pakiramdam niya ay hindi na siya makahinga. Sumabog na ang damdmain niya para dito. At pakiramdam niya ay mas madudurog pa siya kung matutunghayan niya ang awa sa mga mata nito.

Subalit hindi natuloy ang tangka niyang paglabas dahil bigla na lang siyang kinabig at niyakap ni JM mula sa likuran.

“Sinasabi ko na nga ba't may mali sa 'yo nitong nakaraan,” narinig niyang bulong nito. “You've been claiming me as yours for almost eight years and I've never stopped you from doing that. Sa 'yo na ako sa napaka habang panahon, ano pa ba'ng inaalala mo?”

Napasinghap siya sa narinig at awtomatiko ring huminto sa pag-agos ang kanyang mga luha. Gusto niyang kumilos upang harapin si JM pero tila naparalisa ang buong katawan niya. He couldn't move, or was it safe to say he didn't want to move? Natatakot siyang matuklasan na baka hindi totoo ang lahat ng nangyayari. Na kapag kumilos siya ay bigla siyang magising sa isang panaginip.

“JM...”

“Tinakot mo ako, Enzo. Inakala ko talaga na nagkakalaman na ang mga hinala ko.”

Napakunot-noo siya. “Hinala?”

“Nag-resign na rin si Thomas kahapon. Akala ko, kaya ka talaga magre-resign ay dahil gusto mo nang sumama sa kanya.”

“Bakit mo naman naisip 'yan?” Hindi pa rin siya humaharap dito. Being in his arms was very comforting.

“Nagbago ka kasi bigla sa akin. Ni hindi mo sinisita ang pagiging malapit ko kay Paula. Samantalang, usual na gawain mo na ilayo ako sa mga babaeng dumidikit sa akin. Natakot tuloy ako sa pagiging kampante ko na ako lang ang gusto mo. Natakot ako na baka biro lang ang lahat para sa 'yo, ang lahat ng mga ginawa mo sa akin. Na ang pagsasabi mong mahal mo ako ay isang paraan mo lang para masubok ang mga manliligaw mo noon. Thomas was the most consistent of all your suitors ---”

Kumawala siya sa pagkakayakap nito at agad niyo itong pinatikim ng malakas na sampal niya.

“What was that for?”

“Para matauhan ka,” aniya. “I've been proclaiming my feelings about you to the world for almost eight years and yet you still thought I was just joking? My God, JM!”

“You were just seventeen. Still innocent. Paano ko masasabing totoo na ang mga pinangangalandakan mo? Naisip ko, marahil dala lang iyon ng kabataan mo. Paano pala kung nakasanayan mo na lang na gawin ang mga bagay na iyon? At bilang pananggalang na rin sa mga manliligaw mong hindi mo naman gusto. At first, I was glad that I could help, kaya hindi kita sinasaway. But still I had to admit that I was horrified when someone appeared in front of me, claiming I was his boyfriend, pero hindi naman niya alam kung ano ang pangalan ko.”

“Having a relationship was never my thing. Pero hindi ko rin maunawan ang sarili ko kung bait maluwag sa dibdib ko na hayaan kang gawin ang mga gusto mo na sangkot ako. At noong prom night na tinagka kang gawan ng masama ni Axel, I instictively wanted to protect you. Noon ako naliwanagan sa kung ano ang nararamdaman ko para sa 'yo. I didn't want anybody to claim you. Ako lang dapat. I found out that I already loved you. Hindi ko lang alam kung paano ipaparating sa 'yo. You were a real mischievous and I couldn't stand the thought that you might tease me every minute that were together. Kaya ginagawa ko, hinahayaan na lang kita sa mga trip mo sa buhay. Masyado akong naging kampante na mananatili ka sa tabi ko dahil mahal mo 'ko. Mahal din naman kita. Kita mo nga at hindi naman kita pinagbabawalan sa pag-claim mo sa akin bilang boyfriend mo.”

“But you never confirmed it to me,” naiinis pa ring sabi niya rito.

“Kailangan pa ba 'yon?” tanong ni JM.

He rolled his eyes. This man was absolutely handsome yet so dumb and impossible. How can he put up with him? “Of course! Paano ko pala malalaman?”

“I'm sorry.” Napakamot ito sa batok. He'd never seen him acting that boyishly. “I've had a tough life. Ako lang ang inaasahan ng pamilya ko, so I had to be strong, to be tough. Nakasanayan ko na yata na hindi nagpapakita ng emosyon. Pero napansin mo naman siguro, that I always made the exception when it came to you. Lumalambot ako kapag ikaw na ang sangkot. I just didn't know how to put my feelings into words. Sana, iyong mga ipinakita ko na lang sa 'yo sa napakahabang panahon ang pagbatayan mo.”

“I thought, you just saw me as your friend,” kiming saad ni Enzo.

“ If I just saw you as a friend, then I shouldn't have let you cross the line. Alam mong pribado akong tao, pero hinayaan kitang panghimasukan ang personal kong buhay.”

“I'm a family friend,” he reminded.

“Kahit pa!” giit ni JM. “At kung kaibigan lang ang tingin ko sa 'yo, I should hve rebuff you from being clingy. But I didn't. Dahil ayokong may ibang umangkin sa akin, ikaw lang.”

“Ako lang? Talaga lang, ha?” Inirapan niya ito.

“May iba pa ba?”

Nakakairita ang kainosentehan sa mukha nito, as if he was saying that he hadn't been out on a date. “Nakakainis ka! As if you weren't flirting with anybody!”

“I wasn't,” matigas na tanggi ni JM.

“Sinungaling!”

“Hindi ako nagsisinungaling.”

Tiningnan ni Enzo ito ng masama. “Eh, ano pala ang ibig sabihin ng paglabas-labas ninyo ni Angry Bird?”

“Angry Bird?” naku-curious na tanong nito.

“Paula,” paglilinaw ni Enzo.

Sandali itong natigilan, kapagkuwan ay humagalpak ito ng tawa. “You're the most outrageous person in the whole world, Enzo. Let me guess, dahil sa hairdress niya kaya mo siya tinawag na Angry Bird, no?”

Tumango siya. Humagalpak uli ito ng tawa hanggang sa hawakan na nito ang tiyan nito sa kakatawa.

“Kabagan ka, nawa,” nakasimangot pa ring saad ni Enzo.

“Nagseselos ka ba sa kanya kaya bigla kang nagbago sa akin nitong nakaraan?” tanong uli ni JM nang tumigil ito sa pagtawa.

“Oo.”

“Bakit mo naman kami napag-isipan ng kung ano-ano? At sa dinami-rami ng mga babae at gays na hinarang mo, bakit sa kanya mo pa naisipang magselos?”

“Dahil siya lang sa lahat ng mga babaeng umaaligid-aligid sa 'yo ang hindi mo itinataboy palayo. I thought you preferred a mature woman like her. Hindi tulad ko.... err... you know, I can't change myself.”

“Who says I want to change you? I love you for what you are. At kung magbabago ka, hindi na ikaw ang Enzo na mahal ko. At gusto ko ring depensahan ang huling sinabi mo. Sa lahat ng mga taong umaaligid-aligid sa akin, ikaw lang ang hindi ko tinanggihan. Paula was just helping me on the task you assigned me.”

“Task?” naguguluhang tanong niya.

“Nakalimutan mo na? Sabi mo, ihanap ko si Tito ng babae. Kaya nga nakikipagkita kami ni Paula sa mga old friends niya. Iyon ang dahilan kung bakit kami madalas na lumalabas. May usapan tayo, hindi ba? Na kapag naihanap ko na si Tito ng babaeng para sa kanya, pag-iisipan mo nang mag-settle down.”

“Isa pa yan! Bakit ba atat na atat ka nang mag-settle down ako?” naiinis uli na tanong ni Enzo kay JM.

“Dahil gusto ko nang mag-settle down na kasama ka. Hindi yata kakayanin kung makukuha ka ni Thomas sa akin.”

He glared at him. “Bakit napasok naman si Thamos sa atin?”

“Lagi naman siyang sangkot sa atin, di ba? Sobra ang pagtitimpi kong huwag siyang suntukin nang sabihin ni Lolo na bibitawan na raw niya ang kompanya sa akin kung bibitawan nita. Huh! As if naman papayag ako?”

Umawang ang bibig niya sa pagkamangha. Bakit parang ang gulo yata? Anyway, ang mahalaga ngayon ay siya at si JM.

“Kaya nga galit na galit ako noong ipinagtatanggol mo siya sa akin at hinangaan mo pa ang pagbibitiw niya sa kompanya. I thought, naka-one million pogi points na siya sa iyo. Pagkatapos nating mag-spelunking at kausapin ako ni Lolo tungkol sa bagay na iyon gusto na kitang yayain na mag-settle down. Ayokong mapunta ka sa kanya. Sa kanya na ang kompanya at lahat ng pinaghirapan ko, huwag ka lang niyang aagawin sa akin.”

“Bakit hindi mo ako niyaya?” paghahamon niya rito.

“Nakikita kong nag-e-enjoy ka pa sa kalayaan mo eh. Ayoko namang putulin iyon kung hindi ka pa handa. Kaya nga dumistansiya muna ako nang kaunti sa 'yo. Baka kasi hindi ko mapigilan ang sarili ko na na mag-propose sa 'yo. And I hated the thought that you might refuse my proposal.”

Sarap mong pukpukin sa ulong lalaki ka! Ngayon ay malinas na ang lahat sa kanya. “You know what, JM, I've always dreamt you would love me back. At kung hihilinin mong matali na ako sa 'yo, sobra-sobrang kaligayahan ang hatid n'yon sa akin. Walang kapantay na kaligayahan ang kaalaman na akin ka na officially. Iyon lang naman ang kaisa-isang bagay na hinihiling ko sa napakahabang panahon. Sukdulang magdala ako ng alay sa mga anito na nananahan sa lahat ng bundok ay gagawin ko, mapasaakin ka lang.”

Tumawa ito. Iniisip siguro nito na nagbibiro lang siya. But everything he said was true. Gagawin talaga niya iyon kung mayroon lang nagsabi sa kanya na iyon na lang ang paraan para makuha ang puso ng lalaking ito na mahal na mahal niya.

He cupped his face as he faced him.”Hindi na kailangan, your wish is granted. Wil you join me in my journey through life? Do you want to be Mr. Enzo Samaniego-Santos and live the rest of your life with me?”

“Of course I will. I do. I love you, John Michael Santos.”

“I love you more, Mr. Enzo Samaniego-Santos.”

Bababa na lang ang mukha ni JM sa kanya para halikan siya ngunit biglang bumukas ang pinto kasabay ng pagsabog ng confetti at kung ano-ano pang dala ng grupo na bigla na lang pumasok sa opisina niya.

“Happy New Year!” malakas na sigaw ni Thomas habang panay ang pagsasabog nito ng confetti.

Binatukan ito ni Shay. “Huwag ka nga diyang makulit.”

“Babes naman, masaya lang ako para kay 'insan,” tugon nito kay Shay.

“Congratulations to both of you,” bati sa kanila ng lolo nila JM na ipinagtaka niya. Bakit naroon din ito?

“Congrats!” sabay-sabay na bati ng iba pa. Naroon sina Mhelo at Andrew kasama ang mga partner ng mga ito.

“Teka ---”

“Salamat naman at gumana ang plano ni Thomas,” putol ng matandang Santos sa sinabi niya.

Sabay silang bumaling ni JM kay Thomas.

“Well, kinuntsaba ko lang naman si Lolo,” kibit-balikat na tugon nito. “Sinabi ko kay Lolo na palalabasin namin kay JM na gusto kong makuha si Enzo kapalit ng pagpapaubaya ko sa posisyon ko sa pamamahala ng kompanya. Though the truth is, I'm giving it wholeheartedly, without any favor required. That served as a test for JM, kung alin ang pipiliin niya. Ang kompanyang pinagpaguran niya nang husto o si Enzo? Paraan ko na rin 'yon para tulungan kayong dalawa na magkaunawaan sa silent commitments na mayro'n kayo. It was obvious that you loved each other but no one has dared to clear the issue.”

Silent commitment? So tama ung manghuhula. Bakit hindi niya napansin iyon? Siguro ay dahil siya lang naman ang maingay sa pagpoproklama ng damdamin niya para kay JM. Hindi tuloy niya napansin ang mga sign ng silent claims din sa kanya ni JM.

“At kung wala pang kikilos, hindi na kayo magkakaintindihan pa,” dagdag ni Thomas.

“Kung ganoon, napagkaisahan pala kami,” sabi rito ni JM.

“'Wag kang magalit, pinsan. It's may way of extending my hand and asking for peace. Gusto ko nang magkasundo tayo.”

Sandaling natigilan si JM kapagkuwan ay ngumiti kay Thomas. “Iyon din ang matagal ko nang gusto, dude.” Niyakap at nagtapikan ng likod ang magpinsan.

“Yehey, Everybody happy na!” parang batnag sigaw niya. Nakisigaw na rin ang iba pa dahil sa pagbabati na iyon ng magpinsan.

Bumaling uli sa kanya si JM at hinablot siya sa kanyang baywang. “Hindi pa tayo tapos, nakisingit kasi agad ang mga asungot na 'to, eh,” bulong nito sa kanya.

“Puwede naman nating ituloy para lumayas na ang mga 'yan,” tugon nito.

At walang sabi-sabing iniangat ni JM ang baba niya upang angkinin ang kayang mga labi sa isang napakaalab na halik. Wala na siyang pakialam sa kung ano ang pinaggagagawa ng mga tao sa paligid nila. He was lost in this man who was kissing him in a very passionate way.

Wala na siyang pagsidlan ng kaligayahan niya. Because everything turned out beautifully at that moment. And it was all because of the love they had in their hearts.