Chasing A Prince - Chapter 03

“Helmet, check, Headlight, check. Life vest, check. Isa na lang ang kulang... goodluck kiss ko,” nakangising saad ni Enzo kay JM habang tsine-check ang kanyang outfit. Naghahanda na silang lahat na pumasok sa loob ng kuweba. Walo hanggang sampu lang ang puwedeng pumasok doon dahil limitado rin ang daloy ng oxygen sa loob.

“Enzo, ako na lang ang magbibigay sa 'yo ng good luck kiss. Garantisadong epektibo,” saad ni Thomas na lumapit pa puwesto nila ni JM.

“Get a life Thom!” paasik na saad ni JM at kinabig si Enzo palapit sa katawan nito. Kung hindi lang niya kabisado ang palaging pag-aaway ng magpinsan kahit na mga walang kakuwenta-kwentang bagay ay baka isipin niyang nakikipag-agawan si JM sa pinsan nito nang dahil sa kanya.

“What's wrong with you man? Hindi ba't wala ka namang pakialam kay Enzo? Bakit palagi ka na lang humaharang sa pagitan naming dalawa?” tanong ni Thomas kay JM.

Gustong pukpukin ni Enzo sa ulo si Thomas. Wala na kasi itong ibang ginawa kundi ang ipagdiinan na kahit kailan ay wala siyang halaga kay JM.

“Ah, excuse me, Thomas. Hindi sa pumapagitan sa atin si JM sweetheart ko. Siya talaga ang mahal ko. Kaya, gora ka na lang malayo sa amin, ha?” Pagtataboy niya rito. “Tara na, swetheart.” Niyaya na niya si JM papasok sa lobb ng kuweba dahil nagsisimula na rin pumasok ang iba sa mga kasamahan nila. Narinig pa niyang bahagyang nagmura si Thomas at ang sumunod na napagbalingan nito ay si Shay. Ngayonay nag-aangilan nag dalawa. Parang bale-wala kay Shay na si Thomas ang vice president ng kompanya for accounting at posibleng maging presidente ng kompanya kung makipag-argumento ito kay Thomas. Gusto niyang pagsisihan ang naging pagtrato niya kay Thomas, pero kailangan din niyang gawin iyon dahil hindi naman niya gustong bigyan pa ito ng pag-asa sa kanya.

Nagulat at naramdaman ni Enzo ang mahigpit na pagkabig sa kanya ni JM. Napahinto at napalinga tuloy siya.

“Huwag kang matakot, nandito lang ako sa tabi mo. Hindi kita pababayaan,” sabi nito.

Lihim na napangiwi si Enzo. Muntik na niyang makalimutan ang dapat na pag-arte niya. Dapat nga pala ay natatakot siya ngayong papasok na sila sa madilim na kuweba.

“Oh, yeah,” pilit siyang ngumiti rito. Kinakabahan siya na baka hindi niya magampanan ang role ng isang may achluophobia.

Ginantihan na rin niya ang pagyakap nito. Damang-dama niya ang init ng katawan nitong nanunulay patungo sa bawat himaymay niya. Hindi niya maintindihan kung bakit lalo siyang kinabahan sa sitwasyon nilang iyon. Maybe because this was the first time --- in their eight years of being together --- that they became that intimate. Kahit magkasama kasi sila sa iisang kompanya, bihirang-bihira pa rin na magkasama sila ng matagal na oras. Nagkakaroon lang sila ng pagkakataon na magkasama nang lagpas isang oras kapag may mga event na kailangan nilang daluhan pareho o di kayaay kapag nalaman niyang nagbabangayan ito at si Thomas.

“You're shaking. Ibang klase ka palang matakot. Tahimik lang,” narinig niyang komento ni JM.

“Hindi ako takot,” hindi na niyang napigilang sabihin. Maling-mali talaga na hinayaan niya itong maniwala sa maling akala nito.

“All right, sinabi mo, eh,” saad nito na halata namang hindi naniniwala sa sinabi ni Enzo.

Tumahimik na lang siya at nagmasid sa paligid habang naglalakbay sila sa loob. Wala na rin namang silbi kahit aminin pa niya rito ang totoo, dahil ayaw rin nitong paniwalaan.

Sa kakalingon ni Enzo sa paligid--- dahil naaliw siya sa mga virgin stones at mga column ng stalactites at stalagmites--- ay bigla na lang siya lumubog sa malalim na parte ng tinutungtungan niya. Mabuti na lamang at nakakapit siya kay JM. Subalit mukhang hindi rin nito napaghandaan ang nangyari kaya magkasama silang lumubog sa malalim na parte. Napatili si Enzo. Hindi sila lulubog nang husto dahil suot naman silang life vest pero nag-panic pa rin siya.

“Calm down. I'm here,” saad ni JM, saka siya hinila patungo sa mababaw na parte.

Nagsibalikan papunta sa kanila ang iba pa nilang mga kasama upang marahil ay alamin kung ano ang nangyari at tumili siya. Nangungunang sumaklolo sa kanila si Thomas.

“Ano'ng nangyari Enzo? Ok ka lang?” ang nag-aalalang tanong nito.

“Oo, okay lang. Huwag kayong OA riyan,” ang nasabi na lamang niya nang mabakas niya ang pag-aalala sa mga mukha ng mga ito.

“Wala ka talagang kuwentang kasama, John Michael. Ako na lang ang aalalay kay Enzo,” sikmat ni Thomas kay JM, saka hinawi ito.

Agad na umalma si JM at itinulak si Thomas palayo kay Enzo. Kinabig din siya nito gamit ang isang braso papunta sa likuran nito. Siguro, kung magkakasya lang siya sa bulsa ng jeans nito, malamang ay isinilid na siya nito roon, maitago lang siya mula kay Thomas.

“Hindi ko ginustong mahulog si Enzo,” angil nito sa pinsan. “Aksidente 'yon. Accidents happen anytime.

“Puwedeng maiwasan ang aksidente kung iniingatan mo siya. Ako na lang ang aalalay sa kanya. Mapapahamak lang si Enzo kapag ikaw ang katabi niya,” sagot naman ni Thomas.

“At sa palagay mo, mas safe siya kapag ikaw ang nasa tabi niya? Dream on, Man! You're worse than I am.”

Heto na naman po sila, nasabi na lamang ni Enzo sa isip.

Pumapalatak na ang iba nilang kasamahan. Kung bakit kasi hindi magkasundo ang dalawang ito.

“Tumigil na nga kayo,” saway ni Enzo sa magpinsan, pero tuloy pa rin ang mga ito sa pagtatalo. Hanggang sa mauwi iyon tungkol sa pamamahala ng kompanya.

“Diyan na nga kayong dalawa. Nakakaasar na kayo, ha? Shay, tara na. Iwan na natin ang mga iyan,” baling niya sa isa pa niyang kasamahan.

Lumapit sa kanya si Shay at nagpatuloy na sila.

“Kung bakit kasi ayaw mo pang pumili sa dalawang 'yon, Enzo. Nang matigil na ang pag-aaway ng magpinsan,” mayamaya ay saad ni Shay. Ito ang kumkuha ng footage at photographs sa activity nilang iyon.

“Ano'ng sinabi mo?” tanong ni Enzo.

“Sabi ko, pumili ka na kina Sir Thomas at Sir JM para tumigil na sila sa pag-aagawan sa 'yo.”

Kumunot ang noo ni Enzo. “Hindi ako ang pinag-aagawan nila, kundi ang kompanya. Nagiging alibi lang ako ng mga 'yan sa pababangayan nila. At isa pa, matagal na akong nakapili. At alam n'yong si JM iyon. Lagi ko namang sinasabi iyon, hindi ba?” ani ni Enzo at ibinalik na ang atensiyon sa totoong pakay nila roon, ang pag-explore sa kuweba.

“Yeah, right. Kaya nga walang naniniwala sa 'yo. Dahil araw-araw mong ipinoproklama ang undying love mo kay Sir JM, it appears to a joke.”

Nanibagong bigla si Enzo sa sinabi ni Shay. Bakit parang biglang naging issue rito kung araw-araw man niyang ilantad ang damdamin niya para kay JM; at hindi na iyon paniwalaan ng mga kasamahan nila sa trabaho? Huwag nitong sabihin na may gusto rin ito kay JM niya. Na nagbago na ang taste nito at gusto nang magpakababae.

“Sandali nga, Shay. May gusto ka rin ba kay JM ko? Binabalaan kita, huwag mo siyang masulot-sulot sa akin, ha?”

Saglit na napatunganga ito kay Enzo, kapagkuwan ay agad din nitong binawi. “Hindi si Sir JM ang gusto ko. Don't worry, Enzo. Wala naman akong kakayahan na mapaibig ang isang bato.”

Sandali silang huminto dahil nasa mabatong parte na sila ng kuweba. Magiging mahirap ang pag-akyat pagdaan sa maliliit na espasyo ng mga naglalakihang bato na naroon. Mukhang napag-iwanan na nga sila ng iba nilang mga kasamahan.

“So, kung hindi si JM, si Thomas ang gusto mo, tama ba?” Natigilan uli ito. Mukhang tama nga siya. Gusto mo s'ya 'no?” panunudyo niya rito.

“Ay, ewan ko sa 'yo, Enzo. Diyan ka na nga.” Pagkasabi nito niyon ay mabilis na siya nitong ununahan paglalakad.

Nakangiting pinagmasdan ni Enzo si Shay habang papalayo sa kanya. Mukhang may paraan na siyang magagawa para layuan na siya ni Thomas.

Pagtutuunan na sana ni Enzo ng atensiyon ang trabaho niyo roon nang may maramdaman siyang malamig na bagay na nakakapit at gumagapang paitaas ng kanyang binti. Nang tingnan niya ang binti niya ay napapikit siya ng mariin, saka pinakawalan ang napakalakas na tili. May itim na ahas na pumulupot sa binti niya.

“Enzo!”

“Enzo!”

Naririnig niya ang mga tumatawag sa kanya pero hindi niya nakikita ang mga ito dahil ayaw niyang idilat ang mga mata niya. Ayaw niyang makita ang ahas na nararamdaman niyang gumagapang na paitaas sa kanyang binti. Sa lahat pa naman ng uri ng hayop ay iyon ang labis niyang kinatatakutan. At dahil naka-shorts lang siya ay alam niyang wala siyang proteksiyon kapag tinuklaw na siya nito. Maymaya ay hindi na niya naramdaman ang ahas na nasa binti niya at kasabay niyon ay nag pagyugyog sa mga balikat niya kung sino.

“You're safe. Enzo. Rat snake lang 'yon. Wala 'yong kamandag.”

Dumilat siya nang marinig ang nag-aalalang tinig ni JM. Bigla siyang kinabig nito upang yakapin. At wala rin siyang ibang gusto kung hindi ang magpakulong sa mga bisig nito, kaya gumanti rin siya ng yakap dito.

“Nasaan ba si Shay? Akala ko ba, magkasama kayo?” tanong pa nito habang hinahagod ang kanyang likod.

“Tinukso ko siya, kaya hayun, iniwan ako,” Humihikbinh saad niya. Medyo kumakalma na siya mula sa matinding takot niya sa ahas kanina. Pakiramdam niya ay safe na siya habang yakap-yakap siya ni JM.

“Akala ko kung ano na ang nangyari sa 'yo. I was worried,” sabi ni JM at pinakawalan na si Enzo. “Okay ka na?”

“Talaga? Nag-alala ka sa akin, JM sweetheart?” nakangiting tanong niya rito.

“Okay ka na nga, nakakapagbiro ka na uli.” Sumimangot siya sa sinabi nitong iyon. “Halika na. Huwag ka ngang lalayo sa tabi ko. Pinag-aalala mo ako,” sabi pa nito.

“Kung hindimo inuna ang pakikipag-away kay Thomas, eh, di sana hindi ako lalayo sa inyo,” ganting paninisi niya rito. “And spaeking of your cousin, where is he?”

“I don't know and I don't care. Huwag mo na nga siyang hanapin. Kaya na niya ang sarili niya.” Iginiya na siya nito pausad mula sa kinaroroonan nila upang makasunod na ang mga kasama nila. Noon niya narinig ang pagtawag sa kanya ni Thomas mula sa likuran nila.

“Ano'ng nangyari, Enzo?” hinihingal na tanong nito.

“Wala, ayos lang ako, “ sabi niya rito.

“Nasaan si Shay? Siya ba ang tumili o ikaw?” tanong uli nito.

Tumaas ang kilay niya sa tanong nitong iyon. Nag-aalala ba ito na baka may nangyaring masama kay Shay? May nangyayari ba sa pagitan ng mga ito na hindi niya alam?

“Ako ang tumili. Nauna na siyang umalis sa akin.”

“Ah.” Bumuntong-hininga ito. “Okay ka lang talaga?”

“Oo nga. Kita mo naman na ayos lang si Enzo,” pagsusupladong tugon ni JM dito. “Tara na nga.” Nagulat na lang Enzo nang sumunod na rin si Thomas sa sinabi ni JM nang walang sabi-sabi at nauna pa ito sa kanila. Ni hindi na nito pinatulan ang pagsusuplado ni JD. Ano kaya ang nangyari sa pagtatalo ng mga ito kanina?

“Ano ang nangyari do'n?” nagtatakang baling niya kay JM.

“Ewan ko. Hayaan mo na nga siya. Kanina ka pa tanong nang tanong ng tungkol sa kanya, ah?” nayayamot na sabi ni JM.

At ano'ng problema ng isang 'to? Bakit nag-iinarte ito ng ganito?

“Nagseselos ka ba kay Thomas?” pabirong tanong niya.

“Bakit naman ako magseselos? Pakialam ko sa kanya? Nagkasundo lang kami na pansamantalang mag-cease-fire habang nasa loob tayo ng kuweba. Pero kapag bumalik na tayo sa Maynila, hindi ko na palalagpasin ang katalasan ng dila---”

“Tama. Hindi ka dapat magselos sa kanya, kasi ikaw naman ang mahal ko,” putol niya sa sinasabi nito. Ngumisi pa siya rito.

“Tara na nga,” sabi na lang ni JM.

“Hay! Ang sarap talaga makakita ng liwanag pagkatapos ng mahabang panahong nasa dilim, parang buhay lang.”

Nakatayo na si Enzo sa labas ng bunganga ng kuweba habang malayang sinasamyo ang sariwang hanging humahaplos sa kanyang mukha. Mas na-appreciate yata niya ang buhay niya ngayon pagkatapos nilang sumabak sa pag-i-spelunking.

“I agree.”

Napilitan siyang dumilat nang marinig niya nag boses ni JM. Nasa tabi na pala niya ito at pinagmamasdan din ang kapaligiran sa ibaba mula sa kinaroroonan nila. Isang malawak na lawa ang natatanaw nila mula roon. Sa paligid naman ng lawa ay may iba't-ibang uri ng mabeberdeng puno at halaman. Halatang nape-preserve nang maayos ang lugar na iyon.

Ngumit siya kay JM. Umakbay naman ito sa kanya habang malaya nilang pinagmamasdan ang napakagandang tanawin. Ilang sandali pa at may naririnig na silang mga sumisipol mula sa kanilang likuran. Nang lingunin nila iyon ni JM ay natukalasan nila na ang mga kasamahan nila iyon at pawang nakangisi sa kanila. Agad silang lumayo sa isa't-isa. Hindi niya maunawaanang sarili kung bakit ganoon ang ikinilos niya. Sa ordinaryong sitwasyon ay dapat na mas maging agresibo pa siyang lumapit kay JM para lalo silang tuksuhin ng mga kasamahan nila. Subalit bigla siyang nailang na gawin iyon.At hindiniya talaga maunawaan kung bakit siya nagkakaganoon. Parang tinalaban na siya ng hiya pagkatapos maalala ang pag-uusap nila ni Shay kanina. Bigla niyang na-realize na mali ang mga natural niyang iniaakto sa harap ng mga staff nila patungkol sa pagsinta niya kay JM. Nagmumukha lang talaga siyang mapagbiro sa pangangalandakan ng pag-ibig niya rito.