Indecent Proposal Chapter 01

Chapter 1

Sampong taong gulang si Trance ay mahilig na siya sa mga sasakyan at ang panganib na hatid ng mabilis na pagpapatakbo niyon. Ang mga burol sa La Carmela Valley ang siyang naging playground niya. Kahit na ilang beses na siyang natumba sa pagpa-practice sa kanyang scooter ay hindi siya sumusuko. Hanggang sa na-master niya iyong mga burol gamit ang kanyang scooter, bisekleta at motor.

Ngaung retired na siya sa racing, wala nang kinalaman sa mga sasakyan ang kanyang pinagkakainteresan.

Si Miguel Sebastian Alegre.

Tinitingnan niya ang gwapong biyudo sa kabilang bahagi ng sementeryo kung saan maraming tao ang nakikiramay sa paglisan ng asawa nito. May malungkot na ekspresyon sa mukha nito. Galit ito sa kanya at may magandang dahilan kung bakit.

Tiningnan niya ang mga burol sa paligid ng sementeryo at sa lupain ng mga La Carmela, ang lupain na dati ay kinaiinisan niya at ang sakahan na bumuhay sa pamilya niya sa mahabang henerasyon. Ngaun ay responsibilidad na niya iyon. Namatay ang kanyang ama ilang buwan na ang nakakaraan at naiwan sa kanya at kapatid niya ang emperyo nito.

Tiningnan uli niya sa Miguel. Wala nang emosyon sa mukha nito. Tila ubos na rin ang mga luha nito. Lumapit ito sa kabaong. Blangko ang mukha nito na para bang sinasabig hindi ito makapaniwala sa nagyari. Hindi ito makapaniwala na ang minamahal nitong common law partner na si Andrei ay wala na.

Napakislot siya at pinigil ang sariling mga luha. Bestfriend niya si Andrei. Mula noong bata pa sila ay lagi itong naroroon para sa kanya. Pinagtibay nila ang pagkakaibigan kahit na may alitan ang kanilang mga pamilya.

At kahit na siya ang unang minahal ni Miguel.

Nagtama ang mga paningin nila ni Miguel. Tiningnan niya ito at sa kaunting sandali ay nagkasundo sila sa sakit na nararamdaman nila sa pagkawala ni Andrei.

Kumurap ito at tumalikod. Umusal ito ng huling paalam sa namayapang asawa bago naglakad papalayo sa libingan habang ang lahat ng mga mata ay nakatingin dito.

Lumapit kay Trance ang kayang kapatid na si Nick.

“Mami-miss ko siya. Mabait na tao si Kuya Andrei,” sabi ni Nick.

Tumayo siya at tiningnan ang sasakyan ni Miguel na minamaneho nito palabas ng sementeryo.

“Mag-isa na lang ngayon si Miguel,” sabi ni Nick. “Mas mahihirapan siya ngayong i-manage ang Lavender Fields.”

Humugot ng malalim ng hiniga si Trance, iniisip ang susunod na gagawin. Ilang taon na silang magkaribal sa negosyo pero nalulugi ang alakan nito.

“Hindi na niya kailangan iyon,” wika ni Trance.

“Bakit, pinaplano mo ba na bilhin ang taniman niya ng mga bulaklak? Hindi siya papayag kuya. Alam mo naman na napaka-stubborn niya. May mga nag-offer na sa kanya dati---”.

“Hindi katulad nito, Nick” putol ni Trance sa kapatid.

Nilingon siya ng kapatid nito. “Bibigyan mo siya ng offer na hindi niya matatanggihan?”

“Parang ganoon na nga. Papakasalan ko siya.,” sagot ni Trance.

Mag-isa lang si Miguel sa sasakyan. Tinanggihan niya ang alok ng mga kaibigan at kapitbahay niya na ihatid siya sa bahay. Hindi niya maintindihan kung bakit kailangang magtipon ang mga tao pagkatapos ng libing. May catering pa at umaapak ang alak. Pinupuno ng mga ito ng pagkain ang kanya-kanyang mga plato at nagtatawanan pa na tila nakalimutan na ang totoong rason kung bakit sila naroroon.

Hindi magawang tumawa ni Miguel sa pagkawala ni Andrei. Masyado pa itong bata para mamatay. Mabait itong tao. Mapagmahal na partner. Hindi niya maipagdiwang ang pagkawala nito dahil masyado pang maraming taon na dapat ay nabuhay ito.

Tahimik siyang umiyak. Natagpuan niya ang sarili na binabagalan ang pagpapatakbo ng sasakyan ng madaanan niya ang Hacienda La Carmela. Napakalaki niyon at natataniman ng maraming mga puno at bulaklak.

Alam niya kung bakit siya pumunta roon. Kung bakit inihinto niy ang sasakyan sa tapat ng gate. Sinisisi niya si Trance sa pagkamatay ni Andrei at gusto niya iyong isigaw.

Nang may humintong sasakyan sa likuran niya saka niya naisip na isang malaking pagkakamali ang pagpunta niya roon. Tiningnan niya sa rear view mirror ang pagbaba ni Trance ng kotse nito at paglapit sa kanya.

“Oh, no.” Hinigpitan niya ang pagkakahawak sa manibela at saka isinandal ang noo roon. Kinagat niya ang ibabang labi niya at binawi ang kagustuhang sumigaw. Wala na siyang lakas.

“Miguel?” tawag sa kanya ni Trance.

Naging magkarelasyon sila nito noon. Minsan ding umikot dito ang mundo niya. Pero ngayon, ang tanging nakikita na lang niya ay isang napaka gwapong estranghero na hindi na dapat bumalik pa sa La Carmela Valley sa kanilang probinsya.

“Okay lang ako, Trance,” sabi niya ng magtaas ng ulo sa manibela.

“Hindi ka okay, Miguel.”

“Kakalibing lang ng asawa ko,” paalala ni Miguel kay Trance. Ayaw niya itong tingnan.

Binuksan ni Trnce nag pinto ng kanyang sasakyan at inilahad ang isang kamay nito. “Kausapin mo ako.”

“No... I can't.”  Umiling siya.

“Maglakad-lakad lang tayo,” suhestyion ni Trance. “May rason kung bakit ka pumunta rito.”

Pumikit na lang uli si Miguel pero hindi pa rin nawawala sa isip niya kung paano namatay si Andrei. Nabuhay ulit ang galit sa puso niya at saka lumabas sa kotse. Nilagpasan niya si Trance. Naglakad siya sa isang maliit na kalsada na napapalibutan ng mga puno. Mula sa itaas ng burol ay makikita ang ang boung lambak sa ibaba. Nagkalat doon iba't ibang klase ng mga bulalak at mga bahay na iba't iba rin ang laki.

Noon naghihingalo pa si Andrei nangako si Miguel na hindi niya bibitawan ang Lavender Fields. Mahal niya ang Lavender Fields. Minana pa niya iyon sa mga magulang niya.

Sinadya niyang bilisan nag paglalakad para maiwan si Trance.

“Damn it, Miguel. Kaibigan ko din si Andrei at hindi lang basta kaibigan, bestfriend ko siya. Mahal ko rin siya”

Huminto saglit si Miguel at ipinikit ang mga mata, bago niya hinarap ang lalaki. “Mahal mo siya? Paano nasasabi iyan? Namatay siya ng dahil sa iyo!” Parang bulkan na sumabogang galit niya. “Hindi ka na sana bumalik pa dito. Masaya na siya bago ka uli nagpakita.”

“Hindi ko kasalanan ang pagkamatay niya, Miguel.”

“Hindi sana siya nagmaneho ng araw na iyon kung hindi ka umuwi. Noong malapit ka nang umuwi wala ibang bukambibig si Andrei kung hindi ikaw na bestfriend niya. Hindi mo ba nakikita ikaw ang dahilan ng lahat ng iyon. You ran away from the farm," sumbat ni Miguel.

Umiling si Trance. “Aksidente ang lahat Miguel.”

“Ang pababalik mo rito ang nagpabalik din sa mga pangarap ni Andrei na binuo natin nung mga bata tayo,” sumbat ni Miguel.

“Nang mamatay ang papa ko two months ago. Nagplano na ako noon na bumalik dito para patakbuhin ang negosyo” sabi ni Trance.

Tiningnan siya nito ng mabagsik. “Ang ama mo...”

Mabagsik at mapagmataas na tao si Senior Carlos. Ginawa nito ang laha para mapalago ang emperyo nito. Sinubukan nitong bilhin ang lahat ng maliliit na bukirin sa paligid ng lupain nito. Kapag tumanggi ang mga may-ari, sinisira nito ang mga negosyo ng mga iyon. Hindi nakaligtas ang Lavender Fileds sa mga kamay nito, pero lumaban ang mga magulang ni Miguel.

“Hindi ako magsasalita nang masama sa patay na pero...”

“Alam kong galit ka sa kanya,” putol ni Trance sa sinasabi ni Miguel.

“Umalis ka na.” pakisuap ni Miguel.

“Ipinapaalala ko lang sa iyo. Lupain ko ito.” natatawang sagot ni Trance.

Halos malaglag naman ang mga balikat ni Miguel. “Oo, nga pala.” Humugot siya ng malalim na buntong hininga at lihim na pinagagalitan ang sarili dahil sa pagpunta roon. Mabilis niya itong dinaanan pero nahawakan nito ang isang braso niya.

“Hayaan mo akong tulungan ka Miguel.”

Tila may bumara sa lalamunan ni Miguel. Hindi niya alam ang sinasabi nito. Nunca niyang tatanggapin ang alok na tulong nito. Mabilis siyang umiling. “Please, huwag mo akong hawakan.


Tiningnan nito ang kamay na nakahawak sa braso niya. Masuyo pa siya nitong hinaplos. "I mean it, Miguel. Kailangan mo ako."


"No. Hinding-hindi kita kakailanganin," sabi ni Miguel sabay bawi niya ng kanyang braso. "Gusto mo lang mawala na guilt mo."


Naging matigas at matalim ang mga mata ni Trance.


Good.


Hindi niya kailangan ang tulong o awa nito. Sa loob ng halos sampung-taon ay nakaya niyang wala ito. Ang tanging gusto niya ay humiga sa kama at mapanaginipan ang araw na mahahawakan na niya ang baby sana nila ni Andrei.

_____________________________

Hinilot-hilot ni Trance ang nananakit na balikat niya at saka iniunat ang kanyang mga binti bago isinara ang book of account ng La Carmela.


Hindi sumasang-ayon noon si Senior Carlos sa desisyon niyang umalis sa La Carmela. Mas pinili niya ang racing kasya sa family business at iniwan ito halos sampong taon na ang nakakaraan. Hindi siya niyo kinausap nang umalis siya.


Tinupad niya ang mga pangarap niya sa kabila ng pagtutol ng kanyang ama. Panganay siyang anak at umaasa itong siya ang magpapatakbo ng negosyo nila balang araw. Pero wala ni isa sa kanilang magkapatid ang nanatili roon para patakbuhin ang La Carmela empire.


Ngayong wala na ang kanilang ama, walang choice si Trance kundi bumalik sa La Carmela. Nasa last will and testament ng kanyang ama na bawat isa isa sa mga anak nito ay maglaan ng panahon para patakbuhin ang kompanya. Nakasaad din doon na bago nila makuha ang kanilang mana ay kailangan may isa sa kanila ang papayag na maging bagong CEO sa loob ng anim na buwan.


Isa iyon sa pagmamanipula ng ama nila. Pero hindi siya bumalik sa La Carmela para sa pera. Marami na siya noon. Bumalik siya upang ilibing ang kanyang ama at para mapahinga ang katawan niya sa mga injury na natamo niya sa sinalihan niyang racing ilang buwan na ang nakakaraan. Pinabalik na rin niya roon ang kanyang nakababatang kapatid.


Pumasok sa opisina ng La Carmela si Nick. "So, kailan ang kasal?" tanong nito.


Nagtatanong ang mga matang tiningnan niya ito.


"Sabi mo ikakasal ka na" wika ni Nick.


"Pero kailangan ko ng tao na willing maging partner ko para maikasal" tugon nito sa kapatid.


"Bakit si Miguel ang pinili mo? Ang Lavander Fields ba ang dahilan or may iba pa?" tanong uli ni Nick kay Trance.


Napabuntong-hininga na lang si Trance at ska hinilot ang kanyang sentido. "Siguro gusto ko lahat."


Gusto o kailangan?


Naniningkit ang mata ni Trance habang tiningnan niya nag kapatid matapos sa huli nitong tanong sa kanya.


Nagkibit-balikat na lang si Nick. "You've never spoken of marriage before. Ang pinaka huli kong iniisp na maririnig sa libing ni Kuya Andrei ay gusto mong pakasalan ang partner niya. Kahit pa si Miguel iyon. We all know he's not exactly your biggest fan."


Tumawa si Trance ng pagak. Alam niya iyon. "Hindi iyan."


"So, ano nga? Mahal mo ba siya?" tanong ng kanyang kapatid.


Nagusot ang mukha ni Trance. Ang totoo ay minahal niya si Miguel noong kabataan nila pero mas minahal niya ang racing. Nadurog ang puso nito nang iwan niya ito para tuparin ang mga pangarap niya.

Ngayon ay may pagkakataon sa siyang ayusin iyon at gawin ang ipinangako niya kay Andrei. Nang bitiwan niya ang pangakong iyon ay hindi siya nag-sip. Naghihingalo na si Andrei at nakiusap ito sa kanya na alagaan niya si Miguel at ang sanggol na hinihinala niya na nabuo sa sorrogate mother na kinuha nila.


Gusto ba niyang pakasalan si Miguel at palakihin ang isang sanggol ba hindi sa kanya? Hindi niya alam. pero iyon ang plano niya.


"Hindi. Hindi ko siya mahal," sagot ni Trance sa kapatid. "This goes no further."


Tumango si Nick.


"Nangako ako kay Andrei na aalagaan ko si Miguel, ang flower farm, at.... ang magiging anak nila," paliwanag ni Trance.


Saglit namang nag-isip si Nick at pagkatapos ay tumango.


"Got it. Wala pang alam si Miguel tungkol dito?"


"Wala pa."


"Nakausap mo na ba siya kuya?" tanong ni Nick.


Napaigtad siya ng maalala ang mga excuse na ibinigay sa kanya ni Miguel. "Ilang beses kong sinubukang pagkatapos ng libing ni Andrei."


Hindi siya nakikipag-operate ano?" 


"Oo." sagot naman ni Trance.


"Hindi ko maisip kung bakit ayaw niyang simulan muli ang hindi n'yo natapos twelve years ago," pangungutya ni Nick. "Nagawa niyang buuin uli ang sarili niya pagkatapos mo siyang iwan. It was a hard fall, kuya. Nang mahulog siya kay Kuya Andrei, iniisip ng lahat na iyon ang nararapat niyang gawin. Masaya ang lahat para sa kanya. Sorry, pero matagal na naging pangit ang pangalan mo rito. Pagkatapos ay nanalo ka sa mga racing at nakalimutan ng mga tao ang sakit na idinulot mo kay Miguel. Except Miguel. Hindi niya iyon nakalimutan. Minahal talaga niya si Kuya Andrei, at ngayong wala na ito, hindi mo masisisi si Miguel kung naging matigas ang damdamin niya."


"Hindi ko siya sinisisi, Nick. Pero tutuparin ko ang ipinangako ko kay Andrei."


Ngumiti si Nick. "Nirerespeto ko ang dterminasyon mo, Kuya. Paano mahuhulog sa charm ang isang taong halatang---"


"Galit sa akin? Napabuga siya sa hangin. Hindi na kailangan ng charm ang iniisip niyang gawin. Just blackmail. Ibibigay niya kay Miguel ang pinakagusto nito. "May plano ako."


Umiling si Nick. "Lagi naman."


"Panahon na para gawin ko ang plano kong iyon, Nick."




...itutuloy